"หนูไม่เศร้า...เพราะเราไม่สนิทกัน"
.....
เวลาเราเบื่อ เราบอกน้าว่า เดี๋ยวจะขึ้นไปอยู่กับแม่ซะเลย"
"เออ...ใช่ ก็แม่มิจังตายอยู่บนสวรรค์แล้วนี่.."
ฉันหอบเอาคำนี้ใส่ไว้ในใจ นานพอดู
.
ในขณะที่ มิจังตอบไป ซดมาม่ากระป๋องไปด้วย
"แล้วตอนนี้มิจังอยู่กับใคร...."
ฉันถาม เด็ก ตอบ
ฉันเริ่มรู้สึกว่าตัวเองจริงจังเกินไป
"แล้วตอนนี้หนูเป็นไง คิดถึงแม่มั้ย"
" ไม่ค่อยคิดถึงค่ะ เพราะหนูกับแม่ ไม่ค่อยสนิทกัน"
ใช้เวลาส่วนใหญ่นอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล
เธอเลยไม่ค่อยได้นอนกับแม่ ไม่ได้คุยกับแม่
"แม่ตายไป หนูเลยไม่เหงา"
...
แต่นะ ฉันแก่พอที่จะดูออกว่า จริงๆ มิจังก็คงเหงาจับใจ
พอน้ำเสียงมิจังเริ่มสั่น ฉันก็พลันเปลี่ยนเรื่อง
...
ไม่รู้โชคดี หรือ โชคร้าย
ไม่รู้แม่ของมิจัง จะดีใจ หรือ เสียใจ
****
ที่จากไปโดยไม่ทิ้งความบอบช้ำให้ลูก
ฉันเอาหัวใจแม่คุยกับมิจัง
ความรู้สึกขณะนั้น เหมือนโล่งใจแทนคนเป็นแม่
แล้วเธอ ก็คงสบายใจ นอนตายตาหลับ
...
ไม่สนิทกัน ก็ดี ไม่มีความอาลัยให้คิดหนัก
แต่ความสัมพันธ์ ของแม่ลูก จะไม่ให้สนิทกันได้อย่างไรเล่า
เรื่องของมิจัง บางเวลาก็ทำให้ฉันกลัวความรัก ขึ้นมาซะงั้น
...
ถ้าวันนึง ฉันต้องจากไป
จะเป็นยังไง
น้ำหนักความผูกพัน ของเรา
มันหนักกว่าแผ่นผา ทั้งโลก
เราสนิท จนเรียกว่ารัก
แต่ก็เถอะ.....คิดมากไป ฉี่เริ่มมีสีคล้ายน้ำเก็กฮวยน้ำแรก
แม้เราจะหนีความตายไม่พ้น
และต้องจ๊ะเอ๋กับมันในวันใดในหนึ่ง
ฉันก็ขออยู่ด้วยความรัก
แม้ในขณะที่เรามีความรัก และ ความสุข
ความทุกข์ มักจ้องจะเข้ามาขัดจังหวะร่ำไปก็เถอะ
ก็ต้องสู้กันไป
...
ต่อไปฉันคงต้องดูแลสุขภาพตัวเองให้ดีเยี่ยม
....
และฉันก็จะรักตัวเองให้มากกว่านี้อีก 3 คืบ
...
-ครูต้อยอ่านบทแบบนี้แล้วหัวใจเหมือนโดนขย่ำ เพราะกลัวคนที่เรารักเจ็บปวดเมื่อเราจากไป ต้องห่างๆ และปล่อยวางบ้างถ้าจะดี