เหนื่อย

...ชีวิตดั่งเรือน้อยล่องลอยอยู่ ต้องต่อสู้แรงลมประสมคลื่น หวานสู้อม ขมสู้กลืน ต้องสดชื่น ยิ้มได้ แม้ภัยมา..

 

....บางทีมีความรู้สึกว่า...ทำไมนะ

 

เราจึงต้องผ่านการทดสอบของชีวิตจากพระเจ้ามากมาย

 

..บางครั้ง..แอบคิดว่า  พระเจ้ากำลังวางแผนการสร้างเราให้แข็งแกร่ง..เพื่อทำการใหญ่

 

..บางครั้ง..แอบน้อยใจในโชคชะตา ว่าจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ เหรอ

 

..หรืออาจเป็นการลงโทษ..

 

..หากเป็นการลงโทษจริง ๆ อยากบอกว่า ลูกสำนึกผิดต่อบาปนั้น ๆ แล้ว ...

 

..โปรดรับลูกกลับไปอยู่ด้วยเถิด...ลูกใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว...

 

..แต่เชื่อมั้ยว่าจะเพราะเหตุผลอะไร...

 

..ยังเชื่อว่า..พระเจ้ารักเราเสมอ...

 

..เบื้องบนย่อมไม่ทิ้งคนดีแน่นอน..

 

..หากเราทำดีแล้วเราย่อมได้สิ่ง ดี ดี ตอบแทนกลับมาเสมอ...

 

..ไม่ว่าวันใดก็วันหนึ่ง....

 

..ชีวิตเราถูกกำหนดขึ้นมาแล้วว่าเราจะเป็นอะไร..

 

..จะต้องเจอกับอะไรบ้าง..

 

..เข้าใจในชีวิตมากขึ้น...

 

..แต่ทำไม.....จึงเริ่ม..เหนื่อยล้าเหลือเกินกับการเดินทางในครั้งนี้เหลือเกิน..

 

...แต่ยังหวังและเชื่อว่าสักวันคงถึงฝั่งฝัน....