สวัสดีค่ะ
"พรหมลิขิตบันดาลชักพา ดลให้มาพบกันทันใด ก่อนนี้อยู่ไกลแสนไกล พรหมลิขิตดลจิตใจ ฉันจึงได้มาใกล้กับเธอ" เพลงสุนทราภรณ์นั่นเอง mail ฉบับนี้ขอพูดเรื่องความรัก (amour)ซะหน่อย สืบเนื่องจากการที่ได้รู้จักกับผู้หญิงไทยที่แต่งงานกับคนฝรั่งเศส ซึ่งส่วนใหญ่รู้จักกันทาง internet แล้วก็บินมาเจอกัน จากนั้นก็นำมาสู่การแต่งงาน พวกเขาได้ใช้ชีวิตร่วมกัน ทั้งๆ ที่ต่างเชื้อชาติ
ต่างศาสนา ต่างวัฒนธรรม ต่างภาษา แต่ต่างฝ่ายต่างก็พยายามปรับตัวเข้าหากัน พูดอังฤษบ้าง ไทยบ้าง ฝรั่งเศสบ้าง ปนๆ กันไป แต่เขาก็เข้าใจซึ่งกันและกัน บางคู่ก็อยู่ด้วยมาเป็นสิบปี ความรักไม่มีทฤษฏีใดตายตัว ความรักไม่มีพรมแดน ความรักไม่มีศาสนา ความรักไม่มีขีดขั้นขั้นใดๆ ขอแค่ให้รู้จักปรับตัวเข้าหากัน ไม่ยึดมั่นในอัตตา มีความศรัทธาในความรักเป็นที่ตั้ง แค่นี้ก็เพียงพอ (l' amour, c'esi quoi?)
ป.ล. je connais l'amour mais je ne comprends pas l'amour.
6 พฤศจิกายน 2551 16:20:33
เมื่อเป็นเนื้อคู้แล้วย่อมไม่แคล้วกันครับ...อิอิอิ
* เห็นด้วยค่ะ เพียงเรามีศรัทธาแห่งรัก
* สุขใจที่ได้รัก ..หวังดี ห่วงใย ..เพราะทำมากมายกว่านี้ไม่ได้
สวัสดีค่ะผู้หญิงตัวน้อยๆแห่ง Royan :)
เรื่องความรักมันไม่เข้าใครออกใครจริงๆ แต่ก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์เนอะที่คนที่อยู่คนละฝั่งฟ้าได้ทาเจอกัน
ดีใจจังได้เจอคนใช้ภาษาฝรั่งเศส ^^ ทีนี้เราก็จะได้คนสป๊คฝรั่งเศสแล้วล่ะสิ
อันที่จริงต้องบอกว่าคนเอาไว้ถามเพื่อไปสปีคต่างหากเนอะ ^^
เห็นด้วยจริงๆค่ะ รู้จักที่จะรัก แต่ไม่เข้าใจในความรัก T___T