ชีวิตมีทางออก

             อ่านเรื่องราวของเพื่อนๆ  หลายคนที่พูดคุยกัน  เรียนรู้  แบ่งปัน  และแลกเปลี่ยน ทำให้เกิดความความรู้สึกว่าบางมุม ของชีวิต ที่ต้องไปก้าวต่อก้าว แบบใช้กำลังใจและเงื่อนไขช่วยพยุง  มันเป็นสายลมที่ร้อนและแล้งพอสมควร  ทั้งๆ  ที่บางที  ทุกคนต้องการสายลมหอมและเย็นสบาย  ...  ก็มันเลือกไม่ได้...นะน่ะ

             วันนี้...เรากับเจอสายลมร้อนซะเอง....

              บางสิ่งที่มันสุขลึกๆ  อยู่ในความทรงจำก็เลยพลอยร้อนไปด้วย  บอกใจตัวเองว่า  ไม่ว่าใครจะร้อน  จะแล้ง  (น้ำใจ)  หัวใจเราให้เต็มและเย็น  น่าจะพอทำได้นะ...บอกตัวเองอย่างนั้น....

               และคิดถึงฝันดีดี  ที่ทำให้หัวใจอุ่น ... ก็แค่นั้น ...