พอใจตามมี ยินดีตามได้ จะให้ความสุข

               ความสุขอยู่ที่ไหน 

 ความสุขของคนมิได้อยู่ที่เงิน ทอง ทรัพย์สมบัติ หรือวัตถุอันเลอค่า ฟุ่มเฟือยแต่อยู่ที่ความอิ่มเต็มต่างหากเมื่อใจยังไม่อิ่มเต็มแม้จะมั่งมีเหลือล้นสักปานใด  ก็มิได้รับความสุขฉะนั้นจุดที่เราควรเอาใจใส่จึงอยู่ที่ใจของเราเองเมื่อแก้ไขใจให้หายหิวมีความอิ่มเต็ม นั่นจึงชื่อว่าบรรลุถึงความสุขที่แท้จริง

 นั่นคือรู้จักทำใจให้พอดีกับสิ่งที่ได้มาได้มากก็พอใจ  ได้น้อยก็พอใจ

ไม่ได้เลยก็พอใจใจที่รู้จักพอนั่นแหละเป็นใจที่เต็มอิ่มเพราะใจที่เต็มอิ่มแล้วไม่พร่องแล้วจึงไม่จำเป็นต้องหาอะไรมาใส่อีก

                              ใครแน่ที่มีความสุข

   คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตนั้น มันมิใช่คนใหญ่ คนโต แต่เป็นคนที่รู้จักพอ คนที่รู้สึกว่าชีวิตของตนมีความสุข สงบเยือกเย็น ปราศจากความเร่าร้อนกระวนกระวายใจต่างหากเหล่า คือคนที่มีความสุขอย่างแท้จริง

                           หน้าที่เร่งด่วน

    หน้าที่โดยตรงและเร่งด่วนของเธอคือ ลดความโลภ ความโกรธและความหลงของเธอเองให้น้อยลง แล้วจะประสบความสุขความเยือกเย็นมากขึ้น เหมือนคนลดไข้ได้มากเท่าใด ความสบายกายก็มีมากขึ้นเท่านั้น

                        การครองเรือน

     การครองเรือนเป็นเรื่องยาก เรือนที่ครองไม่ดีย่อมก่อทุกข์ให้มากหลาย การอยู่ร่วมกับคนพาลเป็นความทุกข์อย่างยิ่ง