แล้วก็กลับมาถึงบ้านเราสักทีครับ
หลังจากจากไป 80 วันเต็ม เมื่อวานเจ้าม้อยมาส่งที่ KeiSei Station
เพื่อไปต่อรถไฟจาก Ueno ไปยังสนามบิน ก่อนออกจากสถานี
โชคดีนะที่เจ้าม้อยบอกไว้ก่อนว่า "พี่มันมีสถานี Narita แล้วก็
Airport terminal 2 จากนั้นถึงเป็น Airport terminal 1 ของพี่นี่ลงที่
Airport terminal 2 นะ" ไม่อย่างนั้นเมื่อเห็นสถานี Narita
ผมก็คงลงไปเดินเล่นแล้วหรือถ้าไม่ได้ลงก็คงทุรนทุรายอยากที่จะลง
จนกว่าจะได้เห็นสถานี Airport terminal 2 เพราะความคุ้นเคย
ว่าต้องไปขึ้นเครื่องที่สนามบิน Narita นั่นเอง
เครื่องออกจากสนามบิน Narita ตอน 11
โมง คิดเป็นเวลาบ้านเรา คือ 9 โมงเช้า ใช้เวลาบินประมาณ 6.30 ชั่วโมง
มาถึงดอนเมืองเวลา 4 โมงเย็น ช้าไป 30 นาที
หลังจากนั้นก็ไปรอขึ้นเครื่องเพื่อที่จะบินกลับหาดใหญ่
เครื่องบินจากกรุงเทพมาหาดใหญ่ออกตรงเวลา มาถึงหาดใหญ่เวลา 19.15
น
ลงจากเครื่องบินที่บ้านเรา
ก็รับรู้ถึงความร้อนของบ้านเราเลยครับ
ทั้งที่เมื่อวานอากาศก็ไม่ถึงกับร้อน
อาจจะเนื่องจากปรับตัวยังไม่ค่อยได้
จากเมืองไทยคราวนี้ถือว่านานที่สุด
เท่าที่เคยไปมา ไปอยู่ต่างแดน ต่างภาษา ต่างวัฒนธรรม
สิ่งเหล่านี้มักจะคอยเตือนให้คอยคิดเสมอว่า เราไม่ใช่คนญี่ปุ่น
ไม่เหมือนทั้งวิธีการคิด ไม่เหมือนทั้งวิธีการทำ แต่บอกได้เลยครับ
ว่าจากเมืองไทยไปคราวนี้ รู้สึกรักเมืองไทยขึ้นอีกเยอะเลย
ขอแสดงความยินดีที่กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยค่ะ
โชคดีที่ได้อธิบายวิธีไปสนามบินให้พี่อย่างละเอียด เนื่องจากม้อยเคยมีประสบการณ์ที่เคยจะลงไปเดินเล่นที่สถานีนาริตะมาก่อน ตอนที่เป็นกระเหรี่ยงมาที่ญี่ปุ่นครั้งแรก แต่ตอนนั้นมีอัศวินชาวญี่ปุ่นที่นั่งรถไฟมาด้วยกันช่วยไว้ทันไม่ให้ลงไปเดินเล่นซะก่อนค่ะ และต้องขอบคุณ นิสัยช่างพูด เล่า บอก ของไอ้ม้อยน่ะพี่ (ที่บ้างคนอาจจะรำคาญ ต้องขออภัยน่ะที่นี่) ที่ได้ทำให้พี่ไม่ต้องเสียเวลารอรถคันต่อไปค่ะ
แล้วจะรอพี่มาเล่าเรื่องแดนจากแดนปลาดิบภาคสองนะค่ะ
ยินดีต้อนรับค่ะ อยู่ที่โน่นรับทราบข่าวสาร การเมืองบ้านเราหรือเปล่าคะ อย่าตกข่าวนะคะ
ดีใจที่ได้อ่านบันทึกนี้ค่ะ