ช่วงเวลาที่คนไทยมีความคิดแตกต่างกัน และความแตกต่างนั้นได้นำไปสู่ความแตกแยกกัน
แม้แต่ในสถาบันการศึกษาที่ข้าพเจ้าอาศัยอยู่ ก็มีการถกเถียงกันว่าครู/อาจารย์ ควรมีบทบาทอย่างไร
บางคน.... บอกว่าครูต้องเป็นกลาง ไม่เข้าข้างใคร
บางคน.... เราต้องเลือกข้าง เพราะความเป็นกลางแก้ไขปัญหาไม่ได้
บางคน.... อย่าไปยุ่ง เรามีหน้าที่สอน ไม่ได้มีหน้าที่ไปรบกับใคร
บางคน.... เราต้องแสดงความคิดเห็นและชี้นำสังคม
บางคน.... เอาใจไปช่วย แต่ตั้งมั่นอยู่ในพื้นที่
บางคน.... ต้องห้ามเด็กๆ ของเราอย่าไปยุ่ง เดี๋ยวเจ็บตัว
บางคน.... รีบสอน รีบสอบ จะได้ปิดเทอม แล้วตัวใครตัวมัน
ฯลฯ
มีการตอบโต้กันไปมาทางความคิด บางครั้งจึงเกิดอาการขัดใจกัน
ยังไม่มีข้อสรุปของบทบาทครู/อาจารย์ สำหรับสภาพวิกฤตสังคมในปัจจุบัน
เลยขอยืมบทกวีของ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ มาฝาก เพื่อทบทวนบทบาทของ "ครู"
เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย ไม่เป็นไร (แตกต่างกันได้ แต่ไม่แตกแยก)
ใครคือครู
ใครคือครู ครูคือใคร ในวันนี้ ใช่อยู่ที่ปริญญา มหาศาล
ใช่อยู่ที่เรียกว่า ครูอาจารย์ ใช่อยู่นาน สอนนาน ในโรงเรียน
ครูคือผู้ชี้นำทางความคิด ให้รู้ถูก รู้ผิด คิดอ่านเขียน
ให้รู้ทุกข์ รู้ยาก รู้พากเพียร ให้รู้เปลี่ยนแปลงสู้ รู้สร้างงาน
ครูคือผู้ยกระดับวิญญาณมนุษย์ ให้สูงสุดกว่าสัตว์เดรัจฉาน
ครูคือผู้สั่งสมอุดมการณ์ มีดวงมาลย์เพื่อมวลชน ใช่ตนเอง
ครูจึงเป็นนักสร้างผู้ใหญ่ยิ่ง สร้างคนจริง สร้างคนกล้า สร้างคนเก่ง
สร้างคนให้ได้เป็นตัวของตัวเอง ขอมอบเพลงนี้มาบูชาครู
...........................................
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ จาก เพลงขลุ่ยเหนือทุ่งข้าว
ดีค่ะ ให้ข้อคิดดี