"เลือกเกิดไม่ได้..แต่..เลือกที่จะเป็นได้" ,"เอาใจเขามาใส่ใจเรา"

กับเพื่อนร่วมงาน

ไม่ใช่แค่คำว่าทำงานร่วมกัน...

อยู่ร่วมกันไม่น้อยกว่าวันละ ๘ ชั่วโมง...ทุกวัน...

ไม่เพียงแต่พูดคุยกันเรื่องงาน...หากแต่จะต้องมีความรู้สึกที่ดีต่อกันด้วย...

แม้จะมีความสัมพันธ์ที่ตึงเครียด...

สู้ปล่อยตัวให้สบาย  สบาย...พบกันถือว่ามีวาสนาต่อกัน...

อยู่ร่วมกันก็ยิ่งควรจะ...เข้าใจ...ให้อภัย...และใส่ใจซึ่งกันและกัน...

กับหัวหน้า

บางครั้งก็เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง

เขามักจะมาต่อว่ามากกว่าจะมายอมรับ

สิ่งที่เขาให้ทำก็มักจะเหมือนกับว่าไม่รู้จักจบสิ้น

หากลองกลับกันให้เราไปอยู่ในตำแหน่งที่เขายืนอยู่

เราคงจะเข้าใจเขาได้ง่ายหน่อย  และให้อภัยเขาได้

กับหัวหน้า...ไม่จำเป็นจะต้องเป็นคู่ปรับกัน

แต่ต้องรู้จักที่จะแบ่งปัน....เรียนรู้....และเติบโตไปด้วยกัน

กับลูกน้อง

เป็นเพราะรู้จักให้  ผลตอบแทนก็กลับมามากกับลูกน้อง

ไม่ใช่เป็นความสัมพันธ์  เฉพาะเบื้องบนกับเบื้องล่างเท่านั้น

ยังมีความสัมพันธ์ทางด้านหุ้นส่วนอยู่ด้วย

รู้จักเข้าใจและให้อภัยซึ่งกันและกัน

หากรู้จักยอมรับมากกว่าที่จะจับผิด

ให้รอยยิ้มมากกว่าสายตาอันตำหนิติเตียน

ผลตอบแทนที่ทั้งสองฝ่ายจะได้รับก็จะยิ่งมากตามไปด้วย

. . . คนไม่มีความสุจริต คนไม่มีความมั่นคง ชอบแต่มักง่าย

ไม่มีวันจะสร้างสรรค์ประโยชน์ส่วนรวมที่สำคัญอันใดได้

ผู้ที่มีความสุจริตและความมุ่งมั่นเท่านั้น

จึงจะทำงานสำคัญยิ่งใหญ่ที่เป็นคุณเป็นประโยชน์แท้จริงได้สำเร็จ . . .

พระบรมราโชวาท ของพระบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว