bio-olympaid student ค่าย๑ คนต่อมาที่ขอกล่าวถึงคือ นิจฉรา ทะปาน (อิง)
นิจฉรา ทะปาน (อิง)
 

      bio-olympaid student ค่าย๑ คนต่อมาที่ขอกล่าวถึงคือ นิจฉรา ทะปาน (อิง)

     ในแฟ้มรายชื่อผู้เข้าร่วมโครงการส่งเสริมโอลิมปิควิชาการและพัฒนามาตรฐานวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ศึกษา (สอวน.) ปีการศึกษา 2551 ค่าย ๑ (28 กันยายน-12 ตุลาคม 2551) ศูนย์มหาวิทยาลัยนเรศวร นิจฉรา ทะปาน (อิง) หรือ ชื่อเล่นว่า "อิง" มีรายชื่ออยู่ในลำดับที่ 40

     นิจฉรา ทะปาน (อิง) เป็น ๑ ใน ๒ สาวที่มาจากโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม เกิดเมื่อ 13 พ.ย.35 (เดือนเดียวกับ beeman)  โดยบุคลิก แล้วเป็นคนหน้าตาเฉยๆ หรืออาจจะดูดุๆ ไม่ค่อยยิ้มกับใคร ไม่ค่อยพูดกับใคร ดูจะขรึม..แต่ถ้าสนิทกับใครแล้วจะชอบแซวคนอื่น...

     ถ้ารู้จักกันลึกๆ จะคิดว่า ยายอิงนี่ "ติงต๊อง" กว่าที่คิด..อิอิ เธอชอบสีน้ำเงินและสีเขียว แต่ในภาพเธอใส่เสื้อสีแดง..

      เธอมีคติที่ดีสำหรับค่ายนี้คือ "อย่าไปคาดหวังอะไรมาก เพราะว่าถ้าผิดหวังแล้วจะเสียใจ" นี่เธอสอนเรื่องทำใจให้เป็นอุเบกขาได้ดีนะครับ

      สำหรับความคาดหวังของเธอในค่ายนี้ คือ 1. เรียนชีววิทยาแล้วมีความเข้าใจมากขึ้น 2. ได้มิตรภาพและเพื่อนใหม่ในค่าย

       อนาคตอยากเป็นอะไร-ก็ยังไม่รู้ เธอชอบของกินมาก แต่ก็ไม่อยากเสียสตางค์ซื้อ (รู้จักประหยัด), อาหารที่เธอไม่โปรดเลย คือ "ผัดกะเพรา" เพราะวันนั้นแม่ค้าทำมาให้เผ็ดมาก จนเธอแสบท้องไปครึ่งวัน..อิอิ

       สิ่งหนึ่งที่เธอได้จากค่ายนี้คือ มีอาจารย์ (ประสุข) ถามว่า เรียนไปทำไป และความรู้คืออะไร..เธอสรุปออกมาได้ว่า "เมื่อเรามาเรียนและได้ความรู้แล้ว ต้องรู้จักที่จะนำความรู้เหล่านั้นไปใช้ประโยชน์ ในชีวิตประจำวัน"

      ในการเรียนวันหนึ่ง เธอนำรากกระเทียมมาศึกษาเรื่อง "การแบ่งเซลล์แบบ Mitosis" ซึ่งเธอทำได้ดี เพราะเธอชอบปฏิบัติการ...แต่มีความลับอย่างหนึ่งในค่ายนี้ที่ไม่เป็นความลับ..เพราะว่าเธอทำ "Plate" ตกลงมาแตกดัง "เพล้ง" !! เลย...แต่ก็ไม่มีใครตำหนิเธอ..เพราะว่าค่ายนี้มีแต่คนใจดี..อิอิ

      เธอเขียนบันทึกถึง beeman ตอนหนึ่งว่า "บางครั้งอิงรู้สึกว่าตัวเองท้อมากเลย ทำไมคำถามนี้เราตอบไม่ได้ เหมือนกับตัวเองโง่มาก ยังไงไม่รู้"

      beeman ก็อยากปลอบใจเธอว่า "ในโลกนี้ สิ่งที่เราไม่รู้มีมากมาย" เปรียบเหมือนใบไม้ทั้งป่า เราไม่จำเป็นต้องรู้หมด แต่ขอให้เราเรียนรู้ใบไม้ในกำมือเราก็พอ และบางครั้งสิ่งที่เรารู้อาจไม่มีประโยชน์อะไรเลยก็ได้ ถ้าเราไม่ใช้มันหรือไม่นำความรู้นั้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน...

beeman by Apinya

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์  
神奇的蜂爷
  
(shen2  qi2  de1  feng1  ye2)