การสร้างสื่อมัติมีเดีย ในโรงเรียนICT ขนาดเล็ก


            ปิดเทอมแล้ว แม้นว่าระยะนี้อากาศจะอบอ้าว ระคนฝนตกอย่างไม่มีจังหวะ นึกอยากเมื่อไรก็เมื่อนั้น ตกแบบทั้งวันก็มี วันไหนไม่ตกก็ร้อนจนอวัยวะภายในแลบ.... แต่คุณครูที่ปิดเทอม ก็ไม่ได้ปิดตัวอย่างที่คิด ก็ยังคงทำงานกันอยู่ที่โรงเรียนบ้าง ที่บ้านบ้างเตรียมพร้อมอีกไม่กี่วันก็จะเปิดอีกแล้ว
โรงเรียนบ้านดอยคำและโรงเรียนบ้านทาป่าเปา ซึ่งเป็นโรงเรียนขนาดเล็กในอำเภอแม่ทาที่เป็นเครือข่ายที่ดูแลกันอย่างใกล้ชิด (ขนาดไหนให้ถาม ผอ.ทั้งสองโรงเอาเองครับทั่น) ได้ฤกษ์งามยามดี ก็ทำการประชุมอบรม พัฒนาครูผู้สอนตามโครงการที่ตั้งชื่อซะสุดหรูว่า การอบรมเชิงปฏิบัติการสร้างสื่อมัติมีเดียในโครงการพัฒนาครูสู่มืออาชีพ มีครูสิบสี่คนจากสองโรงเรียนมาพัฒนาความรู้เรื่องการสร้างนวัตกรรมสื่อการสอนมัติมีเดียร่วมกัน โดยมีครูเก่าร่วมแจมจัดอบรมให้


          ก่อนการอบรม ผมได้ถามความคิดเห็นของเพื่อนครูที่มีต่อการเรียนการสอนที่ใช้สื่อการสอนโดยเฉพาะสื่อคอมพิวเตอร์ พูดคุยกันทำให้ทราบว่าครูทุกคนเคยใช้สื่อคอมพิวเตอร์และสร้างสื่อคอมพิวเตอร์แบบง่ายๆ ด้วยโปรแกรมที่แตกต่างกัน บางท่านก็สร้างยังไม่เป็น ผมจึงนำเสนอโปรแกรมสำหรับสร้างให้เลือกและมีข้อจำกัดที่ว่าเรามีเวลาเพียงวันเดียวที่จะเรียนรู้ ทุกคนจึงช่วยกันเสนอและเลือกโปรแกรม ในที่สุดก็ได้โปรแกรมพื้นฐานที่มีประจำเครื่องคือโปรแกรมMicrosoft Office PowerPoint 2003 ที่ผมได้พัฒนาออกแบบการนำมาใช้ผลิตที่มีการLink ทั้งเนื้อหา ข้อทดสอบ และการตอบสนองให้ใกล้เคียงกับสื่อ CAI ที่มีลิขสิทธิ์ราคาแพง ๆ ซึ่งยากแก่การเรียนรู้ด้วย เมื่อทำเสร็จแล้วบันทึกแบบPowerPointShow ก็สามารนำไปเล่นได้แบบไม่สังเกตก็เหมือนกับ CAI ทั่วไป
         การอบรมเริ่มในข้อที่ว่า ทุกคนทำตามที่ละขั้นแบบช้า ๆ (แบบพาทำ)โดยให้มองเห็นและเข้าใจโครงสร้างสำเร็จที่นำมาสาธิตและอธิบายขั้นตอนก่อน การลงมือปฏิบัติ เริ่มตั้งแต่พื้นฐานการสร้างหน้านำเสนอที่เปลี่ยนสีพื้น หรือเปลี่ยเป็นรูปภาพ มีตัวหนังสือที่วิ่งออกมาได้แบบเขียนเส้นทางกำหนดเอง ตกแต่งด้วยรูปภาพแบบเครื่องไหวแอนนิเมชั่น มีเสียงประกอบให้เร้าใจ  ตามด้วยการเริ่มวางหน้าหลักในการควบคุมบทเรียน ที่มีรูปแบบจุดประสงค์ของสื่อ การทดสอบก่อนเรียน เนื้อหาสาระ แบบทดสอบหลังเรียน และรายละเอียดคำแนะนำการเรียนรู้ พร้อมทั้งรายละเอียดผู้จัดทำ
         สังเกตการเรียนรู้ของครู...คนที่ไม่ค่อยมีประสบการ..ก็ไปแบบช้า ๆ ไม่มั่นใจ ถามคนข้าง ๆ และพยามยามทำ ผมก็ต้องคอยเดินไปช่วยแนะนำบางครั้ง และอธิบายช้า ๆ ซ้ำ ๆ จนทุกคนเข้าใจ และก้าวไปพร้อม ๆ กัน สำหรับคนที่ได้ ก็จะช่วยเป็นตัวช่วยแบบเพื่อนช่วยเพื่อน ซึ่งกระบวนการนี้แหละที่ผมสรุปให้ทราบภายหลังว่าถ้าจะสอนเด็ก ต้องแยกแยะวิเคราะห์ผู้เรียน พร้อมให้เข้าช่วยพากันก้าวสู่จุดประสงค์การเรียนรู้ด้วยกัน ...งานนี้ได้ทั้งการผลิตสือ และเทคนิคการสอนแบบครูบ้านนอก
เนื่องจากเนื้อหา และรูปภาพไม่ได้เตรียมมาก่อน จึงแนะนำการเข้าสืบค้นจาก Internet มาใช้ ทุกคนทำได้ และ ได้ดีเสียด้วยครับ ในที่สุดก็สำเร็จทุกคนได้สื่อคนละหนึ่งเรื่อง และ เราให้สัญญากันว่า จะทำคนละอย่างน้อยสามเรื่อง ส่งไปให้ครูเก่าดู้ในตอนหลังเปิดภาคเรียนไปแล้วหนึ่งสัปดาห์เพื่อแลกประกาศฯ ( ครูเขากำหนดเองนะครับ..ไม่ได้บังคับ...แต่นำ อิ อิ )
           โล่งใจที่ผลสำเร็จด้วยดี แฮปปี้ทุกคน มิน่าโรงเรียนบ้านดอยคำ อำเภอแม่ทา จึงได้ชื่อว่าเป็นโรงเรียนขนาดเล็กที่จัดระบบ ICT ได้ดีที่สุดในลำพูนเขต1 สมกับ Best ของโรงเรียนที่ตั้งวิสัยทัศน์ว่า จะใช้ ICT ในการเรียนรู้และการบริหารเพื่อพัฒนานวัตกรรมการศึกษาสู่การปฏิบัติที่เป็นเลิศ  ผอ. วรเชษฐ์ ได้เล่าให้ฟังว่าครูเริ่มนำ ICT ไปสร้างนวัตกรรมในกลุ่มสาระทุกกลุ่ม เพื่อให้ส่งผลตามวิสัยทัศน์ใหญ่ที่ตั้งไว้ และจะคัดเลือกให้ได้นวัตกรรมของกลุ่มสาระ และสุดยอดนวัตกรรมระดับโรงเรียนต่อไป
            เอาเป็นว่า โรงเรียนนี้ ทำการพัฒนาโครงการตามกิจกรรมโรงเรียนขนาดเล็ก และนำการจัดการความรู้มาพัฒนานวัตกรรม แบบลงตัวที่สุดมีการประยุกต์เอากิจกรรมห้องเรียนคุณภาพของโรงเรียนผู้นำการเปลี่ยนแปลงมาใช้ เพราะทุกห้องเรียนมีคอมพิวเตอร์สำหรับสือค้นได้ มีห้องคอมพิวเตอร์อย่างพอเพียง มีการสร้างศูนย์สื่อการเรียนออนไลน์แบบคลังข้อมูลภายใน ที่ครูสร้างสื่อร่วมกันและนำไปใช้ร่วมกัน เห็นล้วชื่นใจ มิน่า เมื่อสองปีที่แล้วผู้บริหารโรงเรียนได้รางวัลชนะเลิศในการใช้นวัตกรรมการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กให้มีประสิทธิภาพของการประกวดนวัตกรรมภาคเหนือที่กำแพงเพชร....(ใครอยากไปดูงานเชิญครับ ลืมบอกไปว่านักเรียนเกิอบทุกคนเป็นชาวเขาครับ แต่ภาษาอังกฤษเก่งเพราะมีนักท่องเที่ยว และชาวต่างประเทศไปเยี่ยมโรงเรียนบ่อย จนนักเรียนนำเที่ยวได้เชียวแหละ) .....สวัสดีดอยคำ