“พ่อแม่เลี้ยงลูกได้เป็นร้อยเป็นพัน แต่หาลูกสักคนเลี้ยงพ่อแม่นั้นแทบไม่มี “

           

                                  

     วันนี้ไม่ใช่วันพระ แต่ทำไมชวนไหว้พระกันเล่าเจ้าค่ะ      เข้ารับบุญตั้งแต่เย็น (ภาษาพยาบาล เขาเรียกว่า รับเวร ใครกันหนอช่างตั้ง ชวนไม่น่าขึ้นเวรเลยจริง ๆ  )

          คุณยายท่านหนึ่งป่วยเป็นหอบหืด พอดีได้เวลาพ่นยาให้ยาย ผ่านไปพอดี เห็นหนังสือธรรมะ สอบถามได้ใจความว่า เป็นหนังสือของลูกสาวท่าน ที่มาเฝ้า นั่งอ่านพอเล่น ๆ แก้เหงา ไม่ค่อยไปวัดสักเท่าไหร่ ตรงข้ามกับคุณยายท่านไปทุกวันพระ   หวนกลับมานึกถึงคำของคุณแม่ที่บ้านว่า "พากันไปวัด ไหว้พระ หาอาหารที่ดีที่สุดไปวัด แล้วทำไมไม่เคยสนใจพระที่บ้านเลย "  อ้าว เราก็พอเฉลียวใจว่า "ท่านเหน็บเราให้แล้วค่ะ "

         วันนี้จึงมาชวนไหว้พระที่บ้านกันค่ะ

     พระที่บ้าน ที่ท่านหมายถึงคือ คุณพ่อ คุณแม่ผู้ให้กำเนิดเรามา นั่นเอง   เราควรหมั่นคอยดูแลตอบแทนท่าน  ตามหลัก 38 มงคลชีวิต ข้อ 11 การบำรุงบิดามารดา  ตามคำกลอนที่ว่า

                   “คนที่หา ได้ยาก มากไฉน
                    เพราะว่าใน โลกนี้ มีเพียงสอง
                    คือพ่อแม่ เกิดเกล้า เหล่าลูกต้อง
                    ตอบสนอง พระคุณ ได้บุญแรง “

                                 

      ท่านเปรียบพ่อแม่เป็น ครูของลูก เทวดาของลูก พรหมของลูก และอรหันต์ของลูก             

              ความหมาย

-  ครูของลูกเพราะว่าท่านได้คอยอบรมสั่งสอนลูก เป็นคนแรกก่อนคนอื่นใดในโลกที่ว่าเป็น

-  เทวดาของลูก เพราะว่าท่านจะคอยปกป้อง คุ้มครอง เลี้ยงดู ประคบประหงมมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก บำรุงให้เติบใหญ่เป็นอย่างดี ไม่ให้เกิดอันตรายต่อลูกในทุกด้าน

-  พรหมของลูกเพราะว่าท่านมีพรหมวิหาร ๔  นั่นก็คือ มีเมตตา หมายถึงความเอ็นดู ความปรารถนาดีต่อลูกในทุกๆด้าน ไม่มีที่สิ้นสุด มีกรุณา หมายถึงให้ความกรุณาต่อลูกลูกอยากได้อะไรก็หามาให้ลูก ให้การศึกษาเล่าเรียน ส่งเสียเท่าที่มีความสามารถจะให้ได้ มีมุทิตา หมายถึงความรักที่ยอมสละได้แม้ชีวิตของตัวเองเพื่อลูกยอมเสียสละได้ทุกอย่าง และมีอุเบกขา หมายถึงการวางเฉย ไม่ถือโกรธเมื่อลูกประมาท ซน ทำผิดพลาดเพราะความไร้เดียงสา หรือเพราะความไม่รู้

    - อรหันต์ของลูก เพราะว่าท่านมีคุณธรรม ๔ ประการอันได้แก่ เป็นผู้มีอุปการะคุณต่อลูก คืออุปการะ  เลี้ยงดูมาด้วย ความเหนื่อยยากกว่าจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เป็นผู้มีพระเดชพระคุณต่อลูก คือให้ความอบอุ่นเลี้ยงดู ปกป้องจากภยันตรายต่างๆ นานา เป็นเนื้อนาบุญของลูกคือลูกเป็นส่วนหนึ่งของ
กรรมดีที่พ่อแม่ได้ทำไว้ และเป็นผู้รับผลบุญ ที่พ่อแม่ได้สร้างไว้แล้วทางตรง เป็นอาหุไนยบุคคล คือเป็นเหมือนพระที่ควรแก่การเคารพนับถือและรับของบูชา

 

 

                             

        เพื่อเทอดทูนไว้เป็นแบบอย่าง การทดแทนพระคุณบิดามารดาเราสามารถทำได้ดังนี้


   ระหว่างเมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่ ก็เลี้ยงดูท่านเป็นการตอบแทน ช่วยเหลือเป็นธุระเรื่องการงานให้ท่าน ดำรงวงศ์ตระกูลให้สืบไปไม่ทำเรื่องเสื่อมเสีย รวมทั้งประพฤติตนให้ควรแก่การเป็นสืบทอดมรดกจากท่าน ครั้นเมื่อท่านล่วงลับไปแล้ว ก็ทำบุญอุทิศกุศลให้ท่าน

    ส่วนการเป็นลูกกตัญญูต่อพ่อแม่ในคำสอนของพระพุทธเจ้าท่านกล่าวว่าไว้ดังนี้

๑. ถ้าท่านยังไม่มีศรัทธา ให้ท่านถึงพร้อมด้วยศรัทธา คือพยายามให้ท่านมีความศรัทธาในพระพุทธศาสนา เชื่อในเรื่องการทำดี
๒. ถ้าท่านยังไม่มีศีล ให้ท่านถึงพร้อมด้วยศีล คือพยายามให้ท่านเป็นผู้รักษาศีล ๕ ให้ได้
๓. ถ้าท่านเป็นคนตระหนี่ ให้ท่านถึงพร้อมด้วยการให้ทาน คือพยายามให้ท่านรู้จักการให้ด้วยเมตตาโดยไม่หวังผลตอบแทน
๔. ถ้าท่านยังไม่ทำสมาธิภาวนา ให้ท่านถึงพร้อมด้วยปัญญา คือพยายามให้ท่านหัดนั่งทำสมาธิภาวนาให้ได้

      ฟัง ๆ ดูก็เหมือนง่าย แต่น้อยคนที่จะทำได้ “พ่อแม่เลี้ยงลูกได้เป็นร้อยเป็นพัน แต่หาลูกสักคนเลี้ยงพ่อแม่นั้นแทบไม่มี “

         วันนี้เราไหว้พระที่บ้านหรือยัง ?   

--------------------

ส่วนหนึ่งจากบทความธรรมะเดลิเวอร์รี่