ป้านาง.....ให้รายละเอียดชื่อไว้ในกระเป๋า
ในการเดินทางท่องเที่ยวที่ฮ่องกง....
วันนี้ไปดิสนีแลนด์
เที่ยวให้สนุก...
....ไม่ต้องกล้ว.....หายป้องกันไว้แล้ว
เพราะมีชื่อโรงแรมและเบอร์โทรที่อยู่แล้ว
เดี๋ยว....จะมีคนใจดีมาส่ง.....(หนูคิดเอาเอง)
หนูคิดไว้เช่นนั้น เพราะมีกระดาษชื่อ และเบอร์โทรแล้ว
หนูเลยเดินได้สบาย.....เล่นของเล่นเองตามสบาย เข้าห้องน้ำเอง
เดินเที่ยวเอง บ้างที่ก็เดินกับพี่ๆและเพื่อนๆ
แต่หนูเป็นคนเดินเร็ว....หนูก็ไปดูในสิ่งที่หนูอยากดูบ้าง
จนลืมพี่ๆป้าๆเพื่อน...ไปเลย
เพื่อนกับพี่ๆป้าๆก็เลยต้องเดินหาหนูกันทั้งวัน
เพราะกลัวซินดี้หาย
แต่ซินดี้.....คิดว่ามีชื่ออยู่ในกระเป๋าแล้วเที่ยวได้ตามสบาย
กลายเป็นว่าซินดี้มีความสุข
แต่คณะที่ไปด้วย....ทุกข์ตามๆกัน
เพราะกังวล....กลัวหาน้องซินดี้ไม่เจอ
จะทำอย่างไรดี......
สุดท้ายความลับมาเฉลย
ก็พี่...เขาบอกว่า "มีชื่อเบอร์โทรแล้วไม่ต้องกล้วหาย"
หนูก็เลยเดินเที่ยวเหมือนเมืองไทยเสียเลย
วันหลังต้อง....บอกหนูให้เข้าใจนะผู้ใหญ่
ดีนะ....ที่บังเอิญฝ่ายหนึ่งเดินหา
อีกฝ่ายหนึ่งเดินมาพบพอดี
จึงได้มาพบกัน
แล้วก็ ถามหนูกันใหญ่ "ว่าไปไหนมา"
รู้ไม่ว่า ".....ทุกคนวิ่งหา....ซินดี้.....ตัวแสบ "
หนูไม่รู้....คะ
"ก็หนูมีชื่อที่ให้ในกระเป๋าแล้วนี่ค่ะ"
ขอโทษ...ที่หนูผิดไปแล้ว
แม่รู้มาเรื่อง...
ตอนกลับเมืองไทยเกือบหัวใจวาย.....
ขนาดไม่อยู่ในเหตุการณ์....ก็ยังรู้สึก....เสียวใส้นะเนี่ย
โอ๊ยลูกแม่.....
สวัสดีค่ะ
* น้องซินดี้เข้าใจถูกต้องแล้ว
* คุณๆ ผู้ใหญ่ก็งงเองซิคะ
* เป็นสัมพันธภาพที่มีความห่วงใยให้กัน
* น่ารักดีค่ะ
อืม...น่ารักดีค่ะ
แต่เหนื่อยคนเดินหาเนอะ
น้องซินดี้ เขาก็คิดถูก ดังนั้นผู้ใหญ่ต้องจำไว้ บอกอะไรเด็กต้องพูดให้ชัดเจน เด็กจะเข้าใจเท่าที่บอก คงไม่เข้าใจที่ผู้ใหญ่คิดว่าเด็กจะต้องรู้โดยไม่ต้องบอก