วันนี้ (7 ตุลาคม) เป็นอีกวันหนึ่งที่ผมลืมตาตื่นนอนขึ้นมา ก็พบความปวดร้าวในหัวใจขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ทีวีทุกช่อง นำเสนอข่าวที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งในสังคม กลุ่มพันธมิตรเคลื่อนทัพมาชุมนุมที่หน้ารัฐสภา ซึ่งวันนี้เป็นวันสำคัญที่รัฐบาลใหม่จะแถลงนโยบายต่อรัฐสภา
เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าสลายการชุมนุม เพื่อให้สภาทำงานได้ เกิดการจราจลย่อย ๆ ขึ้นมามีการใช้แก็สน้ำตา ทำให้เกิดการบาดเจ็บหลายคน ชีวิตผมผ่านเรื่องราวอย่างนี้มาหลายครั้งเมื่อครั้งเรียนหนังสือ เมื่อถีงวันนี้ อายุมากขึ้น ประสบการณ์มากขึ้นก็ได้แต่มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ด้วยสายตาที่หดหู่ใจ ทำไมนะ คนไทยด้วยกันถึงพูดกันไม่รู้เรื่อง
ในความหมายที่แท้จริง ทุกคนอาจจะมีความเห็นที่แตกต่างกันได้ เพราะสรรพสิ่งในโลกเรามองมัน ผ่านสายตาและตัวตนของเราออกไป ไม่มีใครในโลกที่ได้ทุกอย่างตามที่หวัง นี่คือสัจจธรรมในชีวิต สิ่งที่เกิดขึ้น คงไม่มีใครคนหนึ่งคนใดขี่ม้าขาวเข้ามาช่วยได้ นอกจากพวกเราชาวไทยทุกคน
ก่อนนอนคืนนี้ ผมคงสวดมนต์นานกว่าปกติ และคำอธิฐานของผม ไม่ต้องบอกท่านทั้งหลาย ท่านคงรู้ว่าผมจะอธิฐานอะไร สงสารประเทศไทยจัง
สวัสดีครับพี่
เรื่องการเมืองตอนนี้ ต้องฟังไป ดูไป แล้วต้องรีบสงบจิตสงบใจไปด้วยครับ
บางครั้ง เบื่อ หมดหวัง
แต่ก็ต้อง "รับรู้" และ "เรียนรู้" กันต่อไปครับ
จะเบื่อหรือท้อแท้ก็คงไม่เป็นผลดี
เพราะการเมืองเป็นเรื่องของทุกคน
ขอบคุณครับ
วันนี้ ปรากฏการณ์ตอนเช้าที่ 7 ตุลาคม 2551 เป็นไปตามคาดการณ์หรือตามที่หมอทั้งหลายได้พยากรณ์ หลายชีวิตเจ็บปวดและหลายคนทุกข์ใจสลดหดหู่กับสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่กี่นาทีต่อมาภาพข่าวก็แพร่กระจายออกไปสู่สายตาสาธารณชนและชาวโลก ในขณะที่พวกเรานักบริหาร 60 ชีวิตอยู่ในช่วงอบรมหลักสูตรธรรมาภิบาลสำหรับนักบริการการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย รุ่นที่ 3 ณ สถาบันพระปกกล้า ระหว่างเวลา 09.00 น.ถึง 12.35 น. ผศ อนงค์รัตน์ สุขุม เป็นวิทยากรเรื่องบุคลิกภาพและภาวะผู้นำสำหรับนักบริหารตามหลักธรรมาภิบาล มาตรฐานและคุณภาพไม่ต้องกล่าวเพราะลีลาการถ่ายทอดไม่เคยพบเห็นที่ไหน ระดับพัฒนาการถ่ายทอดค่อยๆแรงๆมาเป็นผ่อนคลายแต่แฝงไว้ด้วยข้อคิด ธรรมะ และกุศโลบายอันแยบยลสามารถทำให้ทุกท่านทั้ง 60 คนมีส่วนร่วม ส่วนใครจะเก็บเกี่ยวและนำไปใช้เป็นอีกเรื่อง สำหรับตนเองได้จดบันทึกและคิดว่าจะนำไปปรับ นิสัยที่ไม่ดีของตนเองแนน่อนเพราะเหมือนสะท้อนความรู้สึกนึกคิดออกมา ขณะฟัง นำตาปิติไหลออกมาหลายเรื่องที่ตรงกับเรื่องตนเองในอดีตที่เพิ่งผ่านมา ข้อคิด คำกล่าว คำสอนพระหลวงพ่อชา หลวงพ่อปัญญา และแม้ในพระธรรม (ไตรปิฏก) ท่านวิทยากรก็นำมาเป็นเนื้อหาได้อย่าง บริบูรณ์ ขอชมเชยสถาบันพระปกกล้า และ กศน ที่พิจารณาให้มีโอกาสมาสัมผัสความรู้ที่ทำให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและองค์กร
เรียนคุณsmallman ที่นับถือ
ขอบคุณในความคิดเห็น ท่านครับ ผมชอบและคิดตรงกับท่าน คือ ทุกอย่างที่เกิดขึ้น เราจำเป็นต้องรับรู้ และเรียนรู้ ผมเพิ่มให้อีกประเด็น สุดท้ายเราจะต้องเป็นผู้ที่ เลือกรู้ ด้วย จริงใหมครับ
เรียนน้องวุฒิศักดิ์
ขอแสดงความยินดีด้วยที่ได้มีโอกาสเข้าไปเรียนรู้ในสถาบันอันทรงเกียรติ อย่างสถาบันพระปกเกล้า การรับรู้และเรียนรู้ที่สถาบันจัดให้ จะเป็นวัตถุดิบที่ทรงคุณค่าในการนำไปใช้เพื่อพัฒนางานการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย ของพวกเรา ขอบพระคุณอีกครั้งหนึ่งครับ
สวัสดีค่ะท่าน ผอ.สมนึก หนูเป็นครู ศรช. คนหนึ่งใน กศน.อรัญประเทศค่ะ ไม่ต้องตามหาค่ะมีคนเดียวค่ะที่สมควรได้รับฉายาแบบนี้ หนูได้ดูข่าวเหมือนกันค่ะ จากทาง free TV แทบทุกช่องมันเป็นหัวข้อสำคัญที่ครอบครัวเราใช้วิจารณ์กันอย่างออกรสค่ะ โดยพื้นฐานครอบครัวของเราไม่นิยมชมชอบอดีตนายก ทักษิณเป็นทุนอยู่แล้ว แต่ก็เฝ้ามองดูเหตุการณ์ต่างๆตามประสาชาวบ้านและคนเคยอยู่โรงเรียนในกรุงเทพที่มี ผอ.เป็น พันธมิตรสนับสนุนสนธิ ลิ้มทองกุลค่ะ แต่พวกเราก็ไม่ได้เป็น พธม.นะ เพราะจากการเฝ้าดูมานานเห็นว่าการกระทำของ พธม.ชักไม่เข้าท่า เริ่มได้แต่ไม่รู้จะจบยังไง เดิมทีเราคิดว่าถ้าได้นายกใหม่ ดีๆ เขาคงยอมเลิก แต่ไปๆมาๆเขา + ผู้นำของเขากลับเห็นตรงกันว่า ไม่ว่าใครก็ตามมาเป็นนายก ก็ไม่เอา แล้วแบบนี้มันจะเป็นยังไงล่ะคะ ข้อถกเกียงของเรามีหลายด้านแต่มาสดุดที่ด้านหนึ่ง ที่ว่า ตกลงแล้ว ระบอบประชาธิปไตย มันดีจริงหรือ เพราะหนูเคยได้มีโอกาสพูดคุยกับกำนันท่านหนึ่งค่ะ ท่านว่า ระบอบประชาธิปไตยนี้เป็นระบอบการปกครองที่ทำให้ คนแตกแยกกัน ขนาดพี่น้องยังไม่เผาผีกันเลยก็มีค่ะ ด้วยเหตุที่ว่ามันเป็นระบอบการปกครองที่ใช้เสียงข้ามากเป็นหลัก ในท้องถิ่นบ้านเราถ้ามีใครพวกเยอะกว่าก็ได้เป็น อะไรประมาณนั้นค่ะ กำนันบอกว่าแล้วทำไมประเทศอื่นเขาถึงไม่เป็นแบบเรา หนูได้แต่ฟังอย่างเห็นด้วยกับที่แกพูดค่ะ แปละแกก็ไม่ชอบ พธม.เอามากๆ เพราะว่า คนเหล่านี้ทำให้บ้านเมืองเดือดร้อน ประเทศชาติเสียหาย เอ่ะอ่ะ อะไรก็ ม็อบลูกเดียวแล้วแบบนี้จะมีการปกครองเอาไว้เพื่ออะไร น่าสงสารประเทศไทยจริงๆแหล่ะค่ะ มีที่ร้จักกันเขาอยู่ต่างประเทศ เขาก็ได้ติดตามข่าวอยู่อย่างต่อเนื่อง เขาบอกว่า น่าใจหาย ที่อยู่ๆ ประเทศไทยที่แสนสงบ ร่มเย็นใต้พระบารมีแห่งในหลวง บัดนี้กลับกลายเป็นประเทศที่เหมือนคนเป็นมะเร็ง รักษายังไงก็ไม่หาย รอแต่วันที่จะสิ้นใจเท่านั้นหรือ น่าสงสารประเทศไทยค่ะ จะมีทางไหนที่จะแก้ได้บ้างก็ไม่รู้
ถ้าหนูเป็นยายแก่ตาบอดที่ลูกชายแกเสียชีวิต แล้วเทวดาให้พรได้ 1 ช้อเท่านั้น พรที่หนูจะขอคือ ขอให้สามารถขอพรได้วันละ 1 ข้อ จนกว่าชีวิตจะหายไปจากโลกใบนี้ และพรข้อต่อไปหลังจากที่ขอให้ได้เห้นลูกชายฟื้นแล้ว คือ ขอให้ประเทศไทยสงบสุขเสียทีทังภาคกลางและภาคใต้ค่ะ อิ อิ
สวัสดีครับพี่สมนึก ไม่มีโอกาสเปิดมาทักทายพี่ 3 วัน เพราะเหตุการณ์รอบสถาบันพระปกกล้าทำให้หลายคน ไม่กล้าออกมาเดินและไม่มีเวลาเปิดเครื่องเพราะวิทยากรท่านนัดไปทำงานกลุ่มฝั่งธนบุรี เพราะหาสถานที่คุยกันยากเหตุการณ์มันน่ากลัวเหลือเกินเสียตะโกน เสียต่างๆที่เกิดขึ้นรอบๆรัฐสภาและที่สะพานมัฆวานรังสรรค์ผมย่องไปต้องรีบกลับทันที คงเห็นจากหน้า นสพ.แล้ว พี่ครับน้องๆหลายคนระลึกถึงพี่ทุกคนโดยเฉพาะพวกอุทัยธานี เสรี วงษ์แก้ว มาอยู่ จอมบึงผ่านการประเมินภายนอกแล้ว ตอนนี้ผมก้อ่านของพี่เรื่อย ชอบสไตล์น วันนี้เลขาฯ อภิชาติ จีระวุฒิ มาเป็นวิทยากรเองฉะนั้นไม่ต้องห่วง นั่งกันเงียบกริบ......แต่เนื้อหาดีมากไม่มีอะไรออกมาจากปากท่านเลย น่ารัก เพราะเจตนาดีท่านอยากจะให้ความเป็นพี่ เป็นน้อง เป็นครอบครัวเดียวกันมากที่สุด วันหน้าผมมีโอกาสจะย่องไปหาพี่พร้อมพรรคพวก แต่ข่าวว่า 1 พฤศจิกายน 2551 เจอกันแน่ที่ชุมพร
เรียน น้องดอกตะโก
ที่เล่ามาให้ฟังทั้งหมด เป็นประเด็นที่น่าคิดมาก แต่อยากให้เราทบทวนนะว่า ทุกวันนี้คนไทยเราเข้าถึงประชาธิปไตยอย่างแท้จริงหรือยัง เพราะตรงนี้ละคือคำตอบของชาติที่ดีที่สุด
เรียน น้องวุฒิศักดิ์
ขอบพระคุณที่ให้กำลังใจ ผมว่า ทิศทางของการพัฒนางาน กศน. ที่แท้จริง คิอ การที่เราได้มีโอกาสดึงเอาศักยภาพของคน กศน. ทุกระดับ มาใช้เพื่อการพัฒนางาน กศน.ให้สูงสุด ขอให้น้องรักษาเนื้อรักษาตัวไว้ เพราะคลื่นลูกหลังมักจะแรงกว่าดลื่นลูกแรกเสมอ