การดำเนินชีวิตในโลกนี้ ต้องปรับตัวเองได้ การรู้จัดประหยัด สุขสบายในวัยชรา การวิวาทก้นเป็นอาวุธ (วิสัย) ผู้อ่อนแอ กุศลกรรมที่ไม่มีอะไรใหญ่เท่ากับการให้ “อโหสิกรรม” การทำงานอย่าเอาแต่ทิฎฐิของ ต้องเข้าใจเหตุผลของงาน การไม่รู้กาลเทสะ ผิดหวังตลอดชาติ การดำรงชีวิตประจำวัน ใช้คำว่า “ง่ายๆ” ย่อมสบาย การวางเฉยเป็นมารยาทที่ดี แต่มากนักมักเป็นคนลับลมคมใน การเป็นคนต้องพยายามทำดีที่สุด นอกจากนี้แล้วแต่ฟ้าลิขิต กิจการทั้งมวล ความซื่อสัตย์สำคัญที่สุด กตัญญูเป็นการแสดงออกของจิตใจ อันสูงและประเสริฐ การไม่สามารถแยกดี-ชั่ว เป็นบุคคลน่าห่วงใยที่สุด การกวดขันระเบียบของครู เลิศกว่าความเมตตาของพ่อ การกล่าววาจากระทบผู้อี่น เหมือนคมมีดกรีดหัวใจ การพูดจาไม่รู้จักถ่อมตน ธุรกิจก็ยากที่จะประสบผล การแจกเงินให้ผู้อื่นได้ สู้แจกคติธรรมสอนคนอื่นไม่ได้ การดำเนินชีวิตของคน ควรรู้จักเคารพตนเอง การมุสาเป็นก้าวแรกเดินเข้าสู่ประตูคุก การใช้จ่ายในสิ่งไม่จำเป็น แม้สตางค์เดียวก็แพง
ดีครับคุณ Niddeal
ได้ข้อคิดดีจังเลย สำหรับคนทำงานอย่างเราถ้า..ไม่ต้องทุกคนอ่ะแค่หลายคนคิดได้แบบนี้ได้ก็ดีน่ะครับ