สวัสดีครับ นิยายการเมืองตอนที่ ๓ มาแล้วครับ...ตอนที่แล้วผมเขียนถึงตอนที่ อดีต ส.ส.กานต์ ประกาศในงานศพผู้ใหญ่โสว่า ผู้ใหญ่โสยังไม่ตายนะครับ...เอาละครับมาว่ากันต่อ>>>>>>>เช้าวันอาทิตย์ย่างเข้าสัปดาห์ที่ ๓ ของการหาเสียง ช่างเป็นเช้าอันสดใสเสียจริง..ผมนั่งซดกาแฟใส่ครีมหนึ่งน้ำตาลสองตามสูตรตั้งแต่ผมเริ่มหัดกินกาแฟ..ข้างๆผม ท่านกำนัน เดอะก็อดฟาเธอร์แห่งภูธร ที่ใครๆก็เกรงกลัวในบารมีซดกาแฟดำล้วนๆไม่มีอะไรผสมพร้อมอัดซิกการ์มวนโตชนิดไม่กลัวปอดพัง...ช่างหัวมันปะไรคนอย่างกำนันไม่มีคำว่ากลัวตายอยู่ในสมองอยู่แล้ว..คนอย่างกูฟ้าก็ลิขิตไม่ได้..กำนันเคยบอก....ตรงหน้าผมชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาอายุยังไม่ถึงสามสิบนั่งบนเก้าอี้หวายยกแก้วกาแฟขึ้นซด สูตรเดียวกันกับผมเพราะผมเป็นคนชงให้ ไม่ใช่ใคร....ผู้สมัคร ส.ส.หน้าใหม่จ้าวนายผมเอง ข้างๆกายเขา..ไอ้ศักดิ์มือปืนเบอร์หนึ่ง ที่กำนันจะใช้งานเฉพาะที่เป็นงานใหญ่จริงๆ ส่วนประเภทขี้หมูราขี้หมาแห้งเป็นหน้าที่ของไอ้หนั่นพร้อมเพื่อนเกลอของมันไอ้ดาวกับไอ้ลบ.....ไอ้ศักดิ์ยืนประกบชิดไหล่จ้าวนาย ไม่ดื่มอะไรนอกจากน้ำเปล่า มันเคยบอกผมว่าการดื่มเครื่องดื่มอย่างอื่นทำให้เสียสมาธิในการเด็ดหัวคน...มันว่างั้นผมก็ต้องฟังมัน#####พวกเรานั่งดื่มกาแฟกันไปคุยกันไปไม่มีอะไรซีเรียส....กำนันพูดถึงการไปขนเงินสดๆหลายล้านบาทจากบ้านหัวหน้าพรรค....กำนันบอกว่าเงินสดเกือบสิบล้านบาทก้อนสุดท้ายนี่จะทำให้จ้าวนายผมได้เป็น ส.ส.ส่วนจ้าวนายผมก็ปรึกษากำนันว่าจะขนเงินจำนวนนี้ด้วยวิธีการใดสุดท้ายได้บทสรุปว่าต้องให้ตำรวจโรงพักประจำอำเภอไปด้วยเป็นตัวกันเวลาถูกตรวจค้น...ไอ้ศักดิ์ไม่ต้องไปเพราะจะเป็นจุดเด่นมันมีคดีติดตัวเยอะแยะ.....แม้ว่ากำนันจะมีบารมีแต่ก็เป็นบารมีเฉพาะในจังหวัดของตัวเองเท่านั้น..กองปราบอาจไม่เล่นด้วย...เดี๋ยวซวย>>>>>>>>เราคุยกันต่อถึงเรื่องอื่นๆอย่างออกรส..ฉับพลันแขกไม่ได้รับเชิญควบเก๋งสปอร์ตยี่ห้อสุดหรูเลี้ยวเข้ามาจอดกึกอยู่หน้าบ้าน..ไอ้ศักดิ์ตะปบด้ามปืนตามสัญชาติญาณ..จ้าวนายผมยกมือเป็นเชิงห้ามบอกเฮ้ยเพื่อนกูเอง!!!!!!ชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับจ้าวนายผมหน้าตาตื่นออกมาจากรถสุดงามวิ่งมาบอกข่าวร้ายกับท่านกำนัน>>>>>กำนันครับพ่อผมถูกยิง#### เฮ้ย....เรื่องอะไรวะ...กำนันกับจ้าวนายผมร้องออกมาเป็นคำเดียวกันพร้อมกันยังกะนัดหมายกันเอาไว้>>>>>>เพื่อนจ้าวนายผมบอกกำนันว่าพ่อไม่ตายโดนแค่สีข้างลูกปืนทะลุ หมอทำแผลเสร็จให้นอนพักแค่วันเดียวก็กลับบ้านได้>>>>>>กำนันสบตากับจ้าวนายผมเหมือนกับมองทะลุว่าอะไรเป็นอะไร..หันมาสั่งผมไปชงกาแฟสูตรเด็ดของผมให้ผู้มาเยือนซดสงบสติอารมณ์+++++++พ่อของเพื่อนจ้าวนายผมมาเกี่ยวข้องอะไรกับงานนี้....รอติดตามตอนต่อไปครับ$$$$$$$$$$$$$$$$$$
สังคมการเมือง จากประสบการณ์ของ ธนากร สาน้อยกุล นิยายการเมืองตอนที่ ๓
เอาไงเอากัน
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
สามร้อยยอด · 27 ก.ย. 2551
สามร้อยยอด · 27 ก.ย. 2551
สามร้อยยอด · 27 ก.ย. 2551
ประกายรุ้ง · 27 ก.ย. 2551
คนเดินดง · 27 ก.ย. 2551
สามร้อยยอด · 27 ก.ย. 2551
อ่านนิยายการเมือง ชีวิตแบบไทยๆไม่ไปไหนไกล แต่ไม่ปฏิเสธภาพที่สะท้อนออกมาคือความจริงที่เกิดขึ้น และเคยมีประสบการณ์ตรง ข้อมูลประเภทที่ท่านเขียนตรงกับสถานการณ์ที่กำลัง จะเกิดขึ้นอีกไม่นานเกินรอ ก็สนับสนุนให้เขียนพ็อกเก็ตบุ๊ควางบรรณพิภพได้เลย อาจมีผู้สนใจขอลิขสิทธิ์ไปทำภาพยนตร์ไทยย้อนยุคเพื่อสื่อให้สังคมรับรู้ แต่พิจารณาดูแล้วผมว่ามีอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง ขอชื่นชมที่ลำดับเรื่องดีมาก
ขอบคุณอาจารย์มากครับที่ติดตามอ่าน..เรื่องเขียนพ็อกเก็ตบุ๊คผมก็คิดๆอยู่เหมือนกัน
สวัสดีค่ะพี่ต่อ.... นี่โน้ต อดีตผู้สื่อข่าว "ผู้จัดการ" คนหนึ่งที่พี่ต่อเคยรู้จัก ติดต่อกลับด้วยนะคะ
โน้ต ติดต่อพี่ที่ [email protected]