บันทึกครั้งแรก

เป็นครั้งแรกในการเข้ามาสร้าง blog สาเหตุที่เข้ามาเขียนเพื่อหาเพื่อนคุย หาทางระบายความอึดอัดในใจ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะมีใครได้อ่านหรือเปล่า แต่ที่รู้ๆ คือ ได้ระบาย

แนะนำตัวก่อนแล้วกันเนอะ

เราชื่อ เบญ เป็นวิศวกรของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่เคยคิดเลยแม้แต่นิดว่าชีวิตนี้จะเป็นวิศวกร

ทำไมนะเหรอ

ก็ตอนเรียนเริ่มจากการเรียนเคมีปฏิบัติที่สถาบันแห่งหนึ่ง เราเป็นคนที่รักเคมีมาก จนคิดว่าชีวิตนี้ก็คงเป็นนักเคมี สนุกดี ท้าทายดี จับไอ้โน้นผสมไอ้นี้ ได้สารใหม่สีแปลกๆ สนุกดี ใช้เวลา 3 ปี เอาเกรดมาเลือกภาคเรียนต่อ พอดีฟรุ๊ก เกรดพอใช้ได้ แต่น้อยกว่าภาคที่ต้องใช้เกรดสูงสุด อยู่ 0.01 แต้ม ซึ่งก็มีเพื่อนที่ได้เกรดเหมือนเรา 3 คน ลืมบอก ภาคนี้เขารับพวกเราเข้าเรียนแค่ 6 คน แต่ได้คนที่ 6 นะยังไม่มี เราก็เห็นว่าเกรดมันต่างกันนิดเดียว เราก็เลยจูงมือกันไปขอหัวหน้าภาคดูเผื่อจะฟรุ๊คได้เรียน

วันนั้นเป็นวันสุดท้ายในการเลือกภาค (ครั้งแรกของชีวิตที่ผกผัน) ไปขอเขา รอเขาประชุมประมาณ 4 ชั่วโมง แล้วพวกเราก็ได้เฮ พวกเราได้เรียน เรียนในภาควิชาเคมีเทคนิค คณะหนึ่งของสถาบันแห่งหนึ่งที่ผลิตวิศวกร แต่เขาเรียกว่า เคมีวิศวกรรม ใช้เวลาเรียนอีก 3 ปี (ได้เป็นว่าที่ วิศวกรหญิงที่สวยที่สุดในประเทศไทย...ฮิ)

..........ZZZZZZZZZZZZZZ

ผ่านไป 3 ปี

วันรับปริญญา พวกเราก็สวย เริด เชิด ยิ่ง เต็มที่ วิศวกรสาว ไฟแรง

จบแล้ว สิ่งที่ต้องทำต่อก็คือ หางานนนนนนนนนน

ใช้เวลาประมาณ 1 เดือนได้งานที่จังหวัดในภาคตะวันออก

ปล. ติดตามต่อในภาค 2