ขอบคุณนักกิจกรรมบำบัดทศพล ภูรัดสาย ที่ช่วยเขียนบันทึกนี้เพื่อการเรียนรู้ทักษะการให้เหตุผลในการจัดการฝึกทักษะการสื่อสารในผู้ป่วยอัมพาต ณ คลินิกกิจกรรมบำบัด คณะกายภาพบำบัดฯ ม.มหิดล

คุณทศพลได้มีโอกาสฝึกคนไข้ที่มีปัญหาเรื่องการสื่อสาร จากการประเมินวินิจฉัยว่าคนไข้เป็น  global  aphasia  คนมีอากรงงหรือมีความลำบากในการเข้าใจคำสั่งหรือปฏิบัติตามและมีความลำบากในการพูดออกมาเป็นคำรวมทั้งพูดออกมาแล้วเสียงไม่ถูกต้องด้วย  จากการประเมินในการรักษาที่ผ่านมาพบว่าคนไข้สามารถตอบสนองในการพูดในลักษณะของการพูดตามหรือดูจากริมฝีปากของคนอื่นแล้วทำให้พูดได้ชัดและพูดเป็นคำได้ในขณะที่ถ้าให้พูดเองหรืออ่านจะออกเสียงลำบากและไม่ถูกต้อง  เนื่องจากคนไข้ไม่ได้ฝึกพูดจากนักฝึกพูด  คุณทศพลจึงได้วิเคราะห์ร่วมกับอาจารย์ป๊อปว่าควรจะใช้วิธีการฝึกจากการอ่านริมฝีปาก  วิธีนี้เรียกว่า  Visual  Feedback  (lip  reader)  โดยแบ่งขั้นตอนการฝึกออกเป็น  3  ขั้นตอนคือ

1. ระหว่างการฝึกพูดตามหรืออ่านริมฝีปากนั้น ควรถ่ายเป็น วิดิโอ ด้วยเพื่อให้คนไข้ได้ฝึกซ้ำ ๆ

2. ใช้ผู้บำบัดเป็นโมเดล อาจฝึกครั้งหนึ่ง  5 คำ คำละ 5  ครั้ง

3. การฝึกโดยใช้หลักการ Stereognosis โดยการปิดตาให้จับวัตถุ (ที่คุ้นเคย) แล้วบอกชื่อ

หรือการใช้หลักการ  Sensory  Input  แล้วดู  Output  โดยการให้ข้อมูล  6  ทางด้วยกันซึ่งได้แก่

ตา, หู, จมูก, ลิ้น, กาย, ใจ 

                ตา   มองวัตถุแล้วบอกชื่อ

                หู   ฟังแล้วบอกว่าเสียงอะไร

                ลิ้น   ชิมรสแล้วบอก

                จมูก  ดมกลิ่นแล้วบอก

                กาย  สัมผัสแล้วบอก

                ใจ  ดูการตอบสนองทางอารมณ์และความรู้สึกของคนไข้จากการ approach  ของผู้บำบัด

โดยการกระตุ้นต่างๆ ต้องมีตัวแปรควบคุม  เช่น ปิดตาฟังเสียง  

                ให้คนไข้ตอบสนองโดยไม่มีการ  guide  ถ้าคนไข้ทำไม่ได้ประมาณ 3  ครั้งให้กระตุ้นโดยการอ่านริมฝีปากของผู้บำบัด ซึ่งจะเป็นการส่งเสริมทักษะการสื่อสารแบบครบวงจรของความรู้ความเข้าใจลำดับการมีส่วนร่วมทำกิจกรรมบำบัดที่เรียกว่า  Compensatory  Loop