ข้อคิด คำสอน

ไม่ค่อยมีไฟเขียนบล็อคเลยครับ ขออนุญาตเอาของคนอื่นมาลงอีกครั้งนะครับ ขอบคุณครับ

ยาระงับสรรพโรค

ต้น "ไม่รู้-ไม่ชี้" นี่เอาเปลือก
ต้น "ช่างหัวมัน" นั้นเลือกเอาแก่นแข็ง
"อย่างนั้นเอง" เอาแต่รากฤทธิ์มันแรง
ต้น "ไม่มีกู-ของกู" นี้แสวงเอาแต่ใบ

ต้น "ไม่น่าเอา-ไม่น่าเป็น"เฟ้นเอาดอก
"ตายก่อนตาย" เลือกออกลูกใหญ่ ๆ
หกอย่างนี้ อย่างละชั่งตั้งเกณฑ์ไว้
"ดับไม่เหลือ" สิ่งสุดท้ายใช้เมล็ดมัน

หนักหกชั่งเท่ากับยาทั้งหลาย
เคล้ากันไปเสกคาถาที่อาถรรพณ์

"สพฺเพ ธมฺมา นาลํ อภินิเวสาย" อัน
เป็นธรรมชั้นหฤทัยในพุทธนาม

จัดลงหม้อใส่น้ำพอท่วมยา
เคี่ยวไฟกล้าเหลือได้หนึ่งในสาม
หนึ่งช้อนชาสามเวลาพยายาม
กินเพื่อความหมดสรรพโรคเป็นโลกอุดร

พุทธทาสภิกขุ