1. ยอมรับในคุณค่าชีวิตของตน ---- . . . . . . เพราะเรารู้ว่าความสุขที่แท้จริงก็คือ การให้ .
การมีชีวิตเกิดมาไม่ใช่ง่าย โลภ โกรธ หลง ต้นเหตุของความชั่วร้ายที่เราไขว่คว้าและมักคิดว่าเป็นความสุข
เราก็รู้แล้วว่ากว่าเราจะเกิดมาถึงวันนี้ไม่รู้ต้องผ่านอะไร และเสียอะไรไป
ทุกคนอยากมีชีวิตที่สุขสบายโดยที่ไขว่คว้าหาสิ่งของที่ไม่ใช่ของเรา
เห็นคนอื่นมีก็อยากได้บ้างโดยไม่คิดว่าจะได้มาทางไหน
ขอเพียงแค่ได้มาตามที่ตนต้องการก็พอโดยไม่คิดถึงว่าจะทำให้ใครเดือดร้อน
เราทุกคนเกิดมาก็มีมือ มีแขนขาเท่ากัน มันก็น่าที่จะทำอะไรได้เหมือนกัน
แต่ทำไมต้องไปเอาเปรียบผู้อื่นเขาด้วย
2. คนสูงส่งหาใช่ดูที่รากกำเนิด -----
แต่สูงส่งได้เพราะการกระทำของตน ไม่ใช่ว่าเราจะมีฐานะอย่างไร
พ่อแม่มีสมบัติให้มากแค่ไหนหรืออยู่ในชาติตระกูลที่ดี
ก็ยังไม่ใช่การชี้บอกว่าเราเป็นคนดีหรือเปล่า แต่อยู่ที่ว่าในชีวิตเราได้ปฏิบัติตัวอย่างไร
3. เรียนรู้จากความผิดพลาด เปลี่ยนแปลงตนเป็นคนใหม่ ----
พยายามคิดหาวิธีแก้ไขเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ไม่ดีในตนเอง และไม่หยุดที่จะพยายามเปลี่ยนแปลงตนเองเป็นคนใหม่ให้ได้
ถ้าเราไม่เคยหิวมากๆ เราก็จะไม่รู้ถึงว่าอาหารมีคุณค่าขนาดไหน ถ้าไม่เคยเสียใจมากๆ
ก็จะไม่รู้ว่าความสุขที่เรามีอยู่ควรจะถนอมรักษาไว้
ถ้าเคยกระทำผิดขอเพียงแก้ไขเปลี่ยนแปลง แล้วจะไม่ผิดอีก แม้พระท่านก็ยังให้อภัย
4. ความสุขที่สุดมาจากการทำความดี ----
เมื่อเราให้ใครด้วยความรู้สึกที่ดีแล้วเราจะมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
หรือใครต้องการความช่วยเหลือจากเราแล้วเราได้ช่วยเหลือเขาให้เขาพ้นจากความทุกข์นั้น เราก็จะมีความสุขจริงๆ เพราะการทำความดีเป็นพื้นฐานของมนุษย์นั้นเอง
คุณค่าชีวิต
ทัศนคติ
ความเห็น
- ความสุขที่สุด คือ การทำความดี
- ดี ที่หลายๆคน ไม่เข้าใจ....แต่ทุกคนมีดี
- ผิดพลาด เพื่อรู้ และเป็น อาจารย์ให้ผู้อื่น
บทความในวันเดียวกัน
ถนนคนเดิน · 20 ก.ย. 2551
เกรียงสิทธิ์ · 20 ก.ย. 2551
nilnon · 20 ก.ย. 2551
โรงเรียนบ้านทรายมูล · 20 ก.ย. 2551
สมบัติ · 20 ก.ย. 2551