ชีวิตนี้ไม่เคยห่างไกล.....จากความรัก

นิยามแห่งรัก....รักคือ..ทุกข์     รักคือ.....สุข    รักคือ...ความเจ็บปวด     รักคือ....การให้    รักคือ....อะไรๆ อีกหลาย ๆ อย่าง  จากที่เราเคยได้ยินมา  สำหรับ ฉัน....รักคือ....สิ่งที่หล่อหลอมเป็นตัวฉัน    อดีตที่ผ่านมา ความรักของฉันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ...เหมือนที่สาว ๆ หลายคน (ซึ่งรวมทั้งฉัน) ฝันไว้  ตรงข้าม.... มันเต็มไปด้วยความทรมานใน  ทุกค่ำคืน และทุกห้วงเวลาของลมหายใจ  สิ่งแรกที่ฉันทำได้..คือ..ร้องไห้  ใช่..ฉันร้องไห้กับตัวเอง  ฉันปลดปล่อยความรู้สึกออกมา โดยไม่อายตัวเอง  และไม่นึกถึงสิ่งใด ๆ เลย นอกจากให้น้ำใส ๆ มันไหลออกมา อยู่แบบนั้น  นาน ...นาน จนฉันคิดว่า...ฉันจะอยู่ต่อไปได้เยี่ยงไร....กระนั้นหรือ....ฉันลืมนึกถึงสิ่งหนึ่งที่จะไม่มีวันทำให้ฉันต้องร้องไห้หรือเสียใจได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว   สิ่งนั้นจะคอยปกป้อง และดูแลฉันมาตั้งแต่ฉันยังไม่รู้จักความรักด้วยซ้ำ...พ่อแม่...ของฉันไงค่ะ  ทำไมฉันต้องให้คนอื่นมาทำลายในสิ่งที่ท่านทะนุถนอมและรักปานดวงใจของท่านได้  วินาทีนั่นเอง...ฉันถึงได้รู้จักและลึกซึ้งกับคำว่าโง่ที่สุด ..และบ้าที่สุด  พอกันที...กับความโง่เขลา ที่ฉันกำลังตกเป็นเหยื่อมัน ต่อจากนี้ไป...ฉันสัญญาว่าจะไม่กลับไปหามันอีก  และวันนี้...ฉันยังบอกกับตัวเองว่า  ฉันไม่เคยกลัวกับความรัก  ฉันกลับโหยหาและพร้อมที่จะรับมันตลอดเวลา  ความรักทำให้ฉันมีชีวิตชีวา...  ความรักเป็นส่งที่สร้างสรรค์ให้โลกใบนี้น่าอยู่ .... ความรักทำให้เรายิ้มคนเดียวได้...ความรักทำให้เรามีเสน่ห์....  ฉันได้เติมเต็มคุณค่าให้แก่ชีวิตของฉัน  ฉันต้องขอบคุณความโง่เขลานั้นเพราะวันนี้ ทุกอณูในร่างกายของฉันมันหล่อหลอมไปด้วยคำว่า...รัก ..รักของพ่อแม่...รักจากคนรอบข้าง  และที่สำคัญ ..รักตัวเอง ฉันต้องดูแลตัวเองและทะนุถนอมมันให้ดีที่สุด  ..ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่ผิดหวังจากความรัก  สู้..สู้  นะคะ