การพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียน

มานพ  สุขเกษม.  (2550).  การพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียนโดยใช้คู่มือพัฒนาความ
                  มีวินัยในตนเองของนักเรียนโรงเรียนวัดเกตุ  (ประชาราษฎร์บำรุง)  สำนักงานเขต
                   พื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยาเขต  1

 

                  การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย  1)  เพื่อพัฒนาความมีวินัยในตนเองโดยใช้คู่มือพัฒนาความ
มีวินัยในตนเองของนักเรียนโรงเรียนวัดเกตุ  (ประชาราษฎร์บำรุง)
  สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยา  เขต  1  2)  เพื่อเปรียบเทียบความมีวินัยในตนเองของนักเรียน  ก่อนและหลังใช้คู่มือพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียน  3)  เพื่อพัฒนาพฤติกรรมความมีวินัยในตนเองของนักเรียน  4)  เพื่อประเมินความพึงพอใจของครู  นักเรียน  ผู้ปกครองนักเรียน  ต่อการพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียน 

                   ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนระดับก่อนประถมศึกษาจำนวน  9  คน  นักเรียนระดับประถมศึกษาจำนวน  31  คน  ครูจำนวน  3  คน  โรงเรียนวัดเกตุ  (ประชาราษฎร์บำรุง)  ในปีการศึกษา  2550  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย  คือ  1)  คู่มือพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับก่อนประถมศึกษา  2)  คู่มือพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับประถมศึกษา  3)  แบบประเมินความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับก่อนประถมศึกษา  4)  แบบประเมินความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับประถมศึกษา  5)  แบบสังเกตพฤติกรรมความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับก่อนประถมศึกษา  6)  แบบสังเกตพฤติกรรมความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับประถมศึกษา  7)  แบบสอบถามความพึงพอใจของครู  นักเรียน  และผู้ปกครองนักเรียนต่อความมีวินัยในตนเองของนักเรียน

                   นักเรียนประเมินความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับก่อนประถมศึกษา  และระดับประถมศึกษา  ก่อนการใช้คู่มือพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียน  และดำเนินการพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียน  2  สัปดาห์ต่อครั้ง  และครูสังเกตพฤติกรรมนักเรียน  จำนวน  18  ครั้ง  เมื่อเสร็จสิ้นการพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับก่อนประถมศึกษา  และระดับประถมศึกษาให้นักเรียนประเมินความมีวินัยในตนเองของนักเรียน  ด้วยแบบประเมินชุดเดิมและแบบสอบถามความพึงพอใจของครู  นักเรียน  และผู้ปกครอง  ต่อความมีวินัยในตนเองของนักเรียน  สถิติที่ใช้ในการวิจัย  ได้แก่  ค่าเฉลี่ย  ความเบี่ยงเบนมาตรฐาน  และ  t–test  แบบ  Dependent  Samples           

                   ผลการวิจัยพบว่า  การพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียนโรงเรียนวัดเกตุ  (ประชาราษฎร์บำรุง)  ก่อนและหลังใช้คู่มือพัฒนาความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับก่อนประถมศึกษา  และระดับประถมศึกษาแตกต่างกัน  อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ  .01