ก่อนนอน...
ฉันปรารถนา......
อยากบินไปไกลสุดฟ้าฝ่าขุนเขา
ด้วยปีกกล้าแห่งฝันวันวัยเยาว์
กระพือปีกนิ่มเบา...หากรุนแรง
ฉันปรารถนา......
จะฟันฝ่าความปวดร้าวเหน็บหนาวแฝง
บินไปทลายโขดกำแพง
ซึ่งกั้นแบ่งอิสระออกจากกัน
ฉันปรารถนา......
จะบินไปสุดฟ้า ไปสุดฝัน
มีอุดมการณ์ที่หมายปลายทางนั้น
เพื่อปลดพันธนาการอธิปไตย
ฉันปรารถนา......
บินไปด้วยความกล้า ความยิ่งใหญ่
ให้ทั้งโลกได้รับรู้....ว่าบางใคร
จักบินไปสุดเสียดฟ้าเพื่อท้าทาย
แต่ฉันได้เพียงแค่ปรารถนา......
ยังมิอาจเอื้อมคว้าเอาจุดหมาย
ปรารถนา ปรารถนา จนวันตาย
ยังไม่เคยได้เยื้องกราย...จุดหมายนั้น
ฉันไม่ปล่อยให้เป็นเพียงความปรารถนา
เถิดเพื่อนเอ๋ย ผู้หาญกล้า – มาร่วมฝัน
ถึงเลือดเนื้อเหน็บหนาว, ร้าวชีวัน
ขออย่าหวั่นอย่าท้อต่อฟ้าใด
แม้ว่าตัวฉันจะต้องตาย......
แต่ขอเพื่อนหยัดท้าทายอย่างยิ่งใหญ่
สืบต่ออุดมการณ์เหล่านั้นไว้
เถิดเพื่อนเอ๋ย จงบินไปแทนฉันที!!!
อุดมการณ์คือความฝัน
ความฝันคือสิ่งที่เราต้องไปให้ถึง
ไม่ว่าสิ่งนั้นเป็นไปได้หรือไม่ก็ตาม
ขอแค่ให้ได้คิด ได้ทำก็พอแล้ว
ขอบคุณที่เข้ามาแลกเปลี่ยนข้อคิดอุดมการณ์ดีๆครับ พี่น้อง