กล้าอย่างมีวิจารณญาณ

          วันก่อน คุณเด็กข้างบ้านได้เขียนมาแสดงความคิดเห็นว่าเวลาขอพรจากพระว่าจะขอ “สติ” และ “ความกล้า”

 

           พอดีเมื่อคืน  เปิดโทรทัศน์ดูท่าน ว.วชิรเมธี เขาถ่ายมาแว๊บหนึ่ง  ท่านเทศน์ให้ความรู้ว่า  ความกล้าหาญทางจริยธรรมเป็นเรื่องที่ดี  แต่ต้องกล้าอย่างมีสติ  ก็เลยนำทั้งสองเรื่องมาผนวกกัน  บวกกับประสบการณ์ส่วนตัวของผมเข้าไป ดังนี้ครับ

 

          เมื่อก่อนย้อนหลังไปเมื่อเริ่มทำงานสอบบรรจุครูได้ใหม่ๆ  กำลังร้อนวิชาเป็นคนรุ่นใหม่ไฟแรง   ก็มักจะชอบแสดงความกล้าหาญออกมาอยู่เสมอ

 

          แต่มักจะเป็นความกล้าอย่างบ้าบิ่นครับ  แม้จะถูกต้องตามหลักวิชาการที่ได้ร่ำเรียนมา   แต่มันผิดหลักวิชาคน   คือ ไม่มีกาลเทศะ  ไม่ดูตาม้าตาเรือ   ไม่มองความเหมาะสมในปัจจัยอื่นๆหลายประการ

 

            เรียกว่า  “กล้าอย่างไม่มีสติ” ครับ

 

            ผลที่ออกมา คือ บาดแผลและความเจ็บปวด 

 

 หลังจากที่ได้รับบทเรียนความผิดพลาดจากความกล้าอย่างบ้าบิ่น  ผมก็เริ่มมีความเป็น “ครู” ขึ้นมาบ้าง

 

          เพราะ  “ผิดเป็นครู”  ครับ

 

          ตอนนี้  จะคิดจะกล้าทำอะไรขึ้นมาสักอย่าง ที่เป็นการ “ทวนกระแส”  หรือพูดให้ดูดีว่า “ความกล้าหาญทางจริยธรรม”  ก็จะต้องใช้ “สติ” เป็นตัวคุมความคิดอีกทีครับ   คือ ไม่ให้ออกมาว่ากล้าจนเกินงาม

 

          ให้กล้าอย่างเหมาะสมกับจังหวะ  โอกาส  และ บริบทที่เกี่ยวข้อง ในการที่จะแสดงความกล้าออกมาแล้วได้รับการยอมรับ

 

          ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่ยากอยู่เหมือนกัน  แต่ก็ต้องพยายาม

 

           เรียกว่า “กล้าอย่างมีสติ” ครับ

 

                           ขอบคุณครับ