คำว่าพ่อ...

น่าสนใจมากที่เดียวที่เขียนขึ้นมาให้ตนเองได้เห็นครับ

เมื่อเรารู้สึกถึงความเป็นพ่อ...ความรู้สึกต่อลูกนั้นเป็นสิ่งที่ยากยิ่งที่จะอธิบายออกมา

เป็นความละเอียดของความรู้สึกในทางบวกของมนุษย์ที่มีต่อกัน...

พ่อ...ทุกครั้งที่ลูกตัวเล็กๆเรียกเรา  มันจะรู้สึกดีทุกๆครั้ง

พ่อ..เมื่อเราพบลูก...ความสุข สบายใจนั้นเกิดขึ้นทันใด

พ่อ..เมื่อเราไม่เห็น  หรือเห็นเขาอยู่ในภาวะอันตรายมันจะหวิวเบาแบบบอกไม่ถูก

 

การพูดคุย สื่อสารกับลูก  การอยู่กับลูก  การเฝ้ามองดูการเปลี่ยนแปลง  เฝ้าดูการเดินทางของชีวิต

เป็นทางเดินที่อีกยาวไกล..  โดยเฉพาะทางจิตวิญญาณของเขา...

เป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดการเรียนรู้..และเติบโตด้านในทั้งเราเอง..และลูกเช่นกันครับ

รำพันเรื่อยไป....