เมื่อพูดถึงความสุขของการทำงาน ทีไร จะเจอกับคำที่ว่า คนน้อยงานมาก จะให้มีความสุขได้อย่างไร ผมพลอยนึกถึงคำของหลวงวิจิตร วาทะการ ว่า งานมากจริงชีวิตยิ่งเป็นสุข งานยิ่งชุกมันสมองยิ่งผ่องใส .... มีต่อนะครับแต่จำไม่ได้
แต่การเดินทางให้ถึงสภาพนั้นยากยิ่งจริงๆ หรือถ้าหากจะบอกว่าจะบริหารงานอย่างไรให้ผู้คนที่ร่วมทำงานในองค์กร เกิดอาการแบบที่ว่า .... งานที่เป็นสุขจะเป็นอะไร งานที่เป็นสุขจะเกิดขึ้นเมื่อใด ... อะไรเล่าที่เป็นปัจจัย เพราะผมมองว่า การสร้างความสุขในการทำงานจะให้ร.พ.ในนิทานแห่งนี้เกิดความสุขที่ถาวรยั่งยืน จะทำอย่างไร ... นี่น่าจะเป็นการตั้งคำถามที่จะทำให้เกิดการพัฒนาได้ มั๊งครับ
น่าสนใจค่ะ ..ชวนไปอ่านที่บล็อกพอลล่า ค่ะ