เพลงเถื่อนสถาบัน

เพลงอันไพเราะ

ดอกหาง นกยูง สีแดงฉาน คนเดินผ่าน ไปมากัน ปัญญา มีขาย ที่นี่หรือ อย่างที่โก้ หรูหรา ราคาเท่าใด ฉันมา ฉันเห็น ฉันแพ้ เพลงที่นี่ ไม่หวาน เหมือนบ้านเรา นี่จะให้ อะไร กันบ้างไหม แม้นท่าน มิอาจให้ อะไรเลย ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง ฉันหวัง เก็บอะไร ไป มืดจริงหนอ สถาบัน อันกว้างขวาง เดินหา ซื้อปัญญา จนหน้าเซียว ดอกหางนกยูง สีแดงฉาน เกินพอ ให้เจ้าแบ่งปัน

บานอยู่เต็มฟากสวรรค์ เขาด้นดั้น หาสิ่งใด จะแย่งซื้อ ได้ที่ไหน จะให้พ่อ ขายนา มาแลกเอา ยินแต่ เสียงด่า ว่าโง่เง่า ใครไม่เข้า ถึงพอ เขาเยาะเย้ย มหาวิทยาลัย ใหญ่โตเหวย วานนิ่งเฉย อย่าบ่นอย่าโวยวาย ฉันจึง มาหา ความหมาย สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว ปล่อยฉัน อ้างว้าง ขับเคี่ยว เทียวมา เทียวไป ไม่รู้วัน บานอยู่เต็ม ฟากสวรรค์ จงเก็บกัน อย่าเดิน ผ่านเลยไป

ยืมเขามาจาก http://www.sa.msu.ac.th/tamnan/article-7.phpครับ