ถ้าการประเมินความปวด (ฝรั่ง).. มันยากป่านนี้..ไปเป็นเมียฝรั่ง..ง่ายกว่ามั๊ยพี่ดา..

หลังจากเมาข้อสอบ APNs มาจากกรุงเทพฯ..ถึงขอนแก่น..เป็นไข้คะ..เพราะแน่ใจว่าปีหน้าได้ไปสอบใหม่แน่ๆ..แต่อย่างไรก็ตามเรื่องการประเมินความปวดของฝรั่ง(เมียไทย)..ต้องเล่าให้จบคะ

..เมื่อสามี(ฝรั่ง)ของแม่หญิงไทยอิสานป่วย...ดูเหมือนความยุ่งยากทั้งหลายจะตกแก่..พยาบาลคะ..รวมทั้งดิฉันและน้องๆร่วมวิชาชีพด้วยคะ..เริ่มตั้งแต่เรียกชื่อ.เป็นต้นไป..เช่น..เมื่อเร็วๆนี้มีชาวอังกฤษแจ้งชื่อ Mr.Michael Mitchell..เข้านอนรักษาในโรงพยาบาลคะ..จะเรียกเขาว่าไมเคิล..หรือมิเชล...ดีหละคะ.(หมอฐา.เรียก..มิคาเอลคะ)..ยิ่งเมื่อต้องไปประเมินอาการต่างๆ..โดยเฉพาะการประเมินความปวดคะ...?..

การประเมินความปวดคือการที่พยาบาลต้องการทราบว่าขณะนี้ท่าน(ผู้ป่วย)มีความปวด(แผล)รุนแรงแค่ไหน..ซึ่งคำตอบที่ได้อาจจะเป็น ..ปวดมาก..ปวดปานกลาง..ปวดเล็กน้อยหรือไม่ปวดเลย..แต่..ถ้าจะให้ดีที่สุด..ต้องสามารถระบุเป็นคะแนนความปวด(pain score)ได้เช่น.ปวด10 คะแนนหมายถึงปวดมากที่สุดจนทนไม่ได้....ในขณะที่ 0 คะแนนหมายถึงไม่ปวดเลย....ในทางปฏิบัติ อย่าว่าแต่ถามฝรั่งเลยคะ..แม้แต่ถามคนไทยด้วยกันยังไม่ค่อยรู้เรื่องเลย..เช่น. บางคนตอบ “ปวด 80 -100 คะแนน”..บางคนบอก  “ร้อยซาว (120)..” (ทั้งๆที่มี 10 คะแนน)..ต้องอธิบายแล้วอธิบายอีกคะ..บางคนก็ตอบถูกคะ

วันหนึ่งขณะที่ Mr.Michael(นามสมมติ) ซึ่งมีแผลเนื้อเยื่ออักเสบขนาดใหญ่ที่เท้าขวานอนรักษาอยู่ในหอผู้ป่วย...ดิฉันจึงเกิดความสงสัยว่า..น้องๆพยาบาลใหม่..มีทักษะในการประเมินความปวดผู้ป่วยชาวต่างชาติ (ฝรั่ง) อย่างไร?..ดิฉันก็เลยถามทีละคน..ได้คำตอบอย่างงี้คะ..คนแรก(เปเป้..บ้านฝาง)..หนูก็ถามว่า.."How are you to day...and your pain score?(ได้คำตอบว่า 5?) ..คนที่2(ตาล..บุรีรัมย์ )..”หนูบ่ถาม..แต่หนูซอมเบิ่งเอา..(ถ้ายกมือเรียกเมื่อไหร่..แสดงว่าปวดมาก..ทนไม่ได้แล้ว=10 คะแนน)..อืมม..กลัวได้พูดภาษาอังกฤษจนไม่กล้าเข้าใกล้ฝรั่ง” คนที่3.(โจ๋..เมืองอุบลฯ)“หนูอาศัยว่า..มีคนประเมินก่อน..คงแนะนำไว้แล้ว..หนูก็ถามว่า..How your pain score to day? (ได้คำตอบว่า 8?)”ในบรรดาพยาบาลใหม่ทั้งหมด (ปันปัน..ศรีษะเกษ) ถามว่า “Can you tell me…How many score of your pain?” (นี่แนะ.) คนสุดท้ายบอกว่า..หนูถามเมียฝรั่งคะ..(ตอบว่า 4..ไม่รู้ว่าคะแนนปวดของใคร?)..น้องหลายๆคนบอกว่า “.ถ้าการประเมินความปวด (ฝรั่ง).. มันยากป่านนี้..ไปเป็นเมียฝรั่ง..ง่ายกว่ามั๊ยพี่ดา....”  ดิฉันกลัวได้เป็นเมียฝรั่งคะ..จึงคิดหาตัวช่วย..แต่ไม่แน่ใจว่าจะเป็นวิธีที่ดีหรือเปล่า..แล้วจะเล่าให้ฟังในบันทึกหน้านะคะ...