ผมเคยเป็นครูฝ่ายปกครองมาก่อน(ปัจุบันถึงแม้จะทำงานฝ่ายวิการ ก็ยังทำอยู่)เคยพบนักเรียนที่กระทำความผิดหรือหลงผิดมามาก สิ่งหนึ่งที่ผมเคยใช้ได้ผล คือ เมื่อนักเรียนกระทำความผิดครูมักจะซักถามไม่ได้ความจริงจากนักเรียน ผมมีวิธีการง่ายๆ ดังนี้
1. พูดคุยกับนักเรียนด้วยจิตใจทีมั่นคง ท่าทีเป็นมิตร
2. รักษาความลับของศิษย์ ไม่นำเรื่องที่ศิษย์เล่าไปเล่าให้บุคคลที่ 3 ฟัง ไม่นินทาลับหลัง ไม่ล้อเลียน ยกสถานการณ์ไปเล่าให้ห้องอื่นๆฟัง
3. ต้องบอกกับนักเรียนว่าเราไม่ได้จับผิดหรือต้องการลงโทษนักเรียนที่กระทำความผิด เราต้องการความจริงเพื่อการช่วยเหลือนักเรียน
4. ซักถามสารทุกข์สุกดิบ ข้อมูลครอบครัว การเดินทาง เรื่องที่นักเรียนอยากระบาย
เมื่อนักเรียนเกิดความไว้วางใจ ครูสามารถนั่งในใจนักเรียนได้ แล้ว ให้ซักให้ตรงประเด็น ตรงความลับ ตรงจุด โดยครูต้องให้คำมั่นกับทั้ง 4. ข้อที่เราให้สัญญากับนักเรียน
แค่นี้ ละครับ ความลับที่เราไม่เคยทราบมาก่อน ก็จะพรั่งงพรูออกมาจากปากนักเรียนเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องชู้สาว ยาเสพติด
พอได้ข้อมูลแล้ว ครูจะต้องพยามยามหาทางแก้ไข หาทางออก ชี้ความผิดต่อตนเอง ครอบครัว และสังคมอย่างไร
พอนักเรียนตระหนัก(ยอมรับความผิด) จึงลงมือแก้ไข
ขอย้ำนะครับ ว่าเรามาเพื่อแก้ไข ไม่ใช่จ้องจับผิด หรือลงโทษ มาเพื่อชี้ให้ลูกๆเราเห็นทางสว่างได้ด้วยตนเอง แก้ที่เหตุ เกาให้ถูกที่คัน
เราทุกคนเคยผ่านเวลาที่เราเป็นเด็กมาแล้ว ลองให้โอกาสแก่ลูกๆดูบ้าง เราทำได้นะครับ
