วันนี้เวลา 16.00 น.ได้ทราบข่าวการอาการทรุดหนักของวีระชัย อุดมพรมนตรี พี่วีมีอาการสมองบวม ความดันโลหิตสูงมากพักรักษาตัวอยู่ที่ห้อง ไอ.ซี.ยู. รพ.กรุงเทพพัทยา ตั้งแต่วันศุกร์ที่ 8 ส.ค.51 ถึง วันพฤหัสบดีที่ 14 ส.ค.51 อาการในภาพรวมน่าเป็นห่วงมาก สมองบวม ร่างกายไม่ตอบสนอง ไม่พบโรคแทรกซ้อน หมดค่ารักษา 370,000 บาท จากนั้นได้ย้ายผู้ป่วยมารักษาที่รพ.สมิติเวชเพื่อเตรียมตัวเข้ารักษาที่รพ.สมเด็จ ณ ศรีราชา การรักษา ตัวยาเหมือนเดิมทุกอย่าง รักษาตัว ที่ รพ.สมิติเวช วันพฤ.ถึงวันอาทิตย์ 17 ส.ค.51 หมดค่ารักษา 220,000 บาท แต่ได้รับข่าวดีว่า พี่วีของเราฟื้นแล้วถึงแม้จะพูดไม่ได้แต่รับรู้ได้ กระดิกนิ้วได้ ทำให้ทุกคนมีความหวัง รวมถึงตัวข้าพเจ้าด้วยที่มีความหวัง เพราะตลอดเวลา 2 สัปดาห์ยอมรับว่า ไม่ได้พักผ่อน ไม่ได้อ่านหนังสือเตรียมสอบ ไม่ได้เข้าเว็บบล็อคเลย ที่ทำได้คือหมั่นไปเยี่ยมถามอาการป่วยของพี่วี และให้กำลังภรรยา พี่สาว และลูก ๆ ของพี่วี แต่แล้ว ความฝันความหวังทั้งหมดก็พักทลายไป เมื่อพี่วีชักและหมดสติไปอีกครั้ง เวลาได้ล่วงเลยผ่านมา
จนกระทั่งวันพุธที่ 20 ส.ค.51 ได้รับข่าวดีอีกครั้งจากพี่สาวของพี่วีว่า พี่วีสามารถหายใจได้ด้วยตนเอง ไม่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ อาการทุกอย่างดีขึ้น เพียงแต่ยังไม่ลืมตา
วันนี้วันพฤหัสบดีที่ 21 ส.ค. 51 ได้รับข่าวร้ายอาการป่วยของพี่วีทรุดหนัก ตอนนี้กำลังรอญาติ พี่น้องและเพื่อนสนิท ข้าพเจ้าขับรถไปรพ.สมเดิจฯ อาการสมองไม่ตอบสนอง หัวใจไม่ทำงาน ร่างกายไม่ไหวติง มีแต่เครื่องหายใจที่กำลังทำงาน ญาติ พี่น้องและข้าพเจ้า เพื่อนสนิทได้แต่ปลอบใจ และภาวนาขอให้ ปาฎิหารย์มีจริง ขอให้พี่วีฟื้น มีลมหายใจ และอยู่กับพวกเราไปอีกนานแล้วนาน
แต่แล้วทุกคนต้องยอมรับความจริงว่าพี่วีจากพวกเราไปแล้วอย่างไม่มีวันกลับ
ขอให้พี่วีไปสู่สุคติ ขอให้หมดห่วง และขอให้พี่วีหลับพักผ่อนให้สบาย
พรุ่งนี้จะมีพิธีรดน้ำศพ เวลาน่าจะเป็น 16.00 น.ตอนนี้ยังไม่ตกลงเพราะทุกคนยังทำใจไม่ได้ จัดที่วัดหนองใหญ่ พัทยา อยู่ตรงข้าม รพ.กรุงเทพพัทยา ใกล้เมืองจำลอง ขอเชิญเพื่อนไปร่วมรดน้ำศพ พร้อมกัน และขอเสนอให้กลุ่มนิสิต ป.โท เป็นเจ้าภาพสัก 1 วัน เห็นด้วยหรือไม่ ขอให้เสนอความคิดเห็นในเว็บบล็อคนี้ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกคนค่ะ
ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นไปได้ เพิ่งไปเยี่ยมมา
ถ้าปาฏิหารย์มีจริงขอให้พีวีกลับมา
ขอให้พวกเราสวดมนต์ช่วยให้พีวีฟื้น
ไม่มีคำเหนืออื่นใดที่จะเอ่ยถึง..............
ยังคงมีภาพความทรงจำที่มิได้เลือนหายไปเลยแม้แต่น้อย พี่วีของพวกเราเป้นคนที่สนุกสนาน ชอบร้องเพลง และคำอวยพรที่มีให้น้องๆเสมอคือคำว่า " ขอให้รวยๆๆกันทุกๆคน" ไม่น่าเชื่อว่าพี่วีจะอายุสั้น ขอให้ดวงวิญญาณของพี่วีไปสู่สุขคติด้วยเทอญ...
ขอให้พี่วีไปสู่สุขคติด้วยครับ ช่างรวดเร็วอะไรเช่นนี้