วันแม่ เป็นวันพิเศษที่ลูกนั้นจักต้องดูแลแม่ ปรนนิบัติแม่อย่างพิเศษ
วันอื่น ๆ ที่ไม่ใช่วันแม่ ลูกนั้นก็จักต้องดูแลแม่ ปรนนิบัติแม่อย่างพิเศษไม่แพ้กัน
กราบพระอื่นหมื่นแสนก็มิเปรียบแม้นก้มกราบแทบเท้ามารดาและบิดา
พ่อ และ แม่ คือ “พระในบ้าน” ซึ่งเหล่าลูกหลานของยกย่องและบูชา
พระ หากแม้นคือสัญลักษณ์ของผู้ที่ที่ไกลจากกิเลส ฉันใด
พ่อและแม่ก็เป็นผู้ไร้ซึ่งกิเลสอันจะบังเกิดมีกับลูก ฉันนั้น
มหาบุรุษ วีรสตรีที่ทำคุณประโยชน์ให้กับสังคมและบุคคลอื่นนั้นจักยังมิใช่มหาบุรุษและวีรสตรีที่แท้จริง หากยังมิได้ทำคุณประโยชน์ให้กับพ่อและแม่ของตน
คนดี คือ คนกตัญญู
คนกตัญญูเป็นคนที่รู้จักตอบแทนบุญคุณของผู้มีพระคุณ
พ่อและแม่เป็นผู้มีพระคุณ ลูก ๆ คนควรเป็น “คนดี...”
ความรักจากหญิงใดไม่บริสุทธิ์และประเสริฐเท่ากับความรักจากผู้หญิงที่ได้ชื่อว่า “แม่...”
แม่... คือผู้ให้กำเนิด
แม่... คือผู้ให้ชีวิต
แม่... คืออุปถัมภ์และเลี้ยงดู
แม่... คือบุคคลที่ลูกควรเชิดชูกว่าคนใด
วันแม่นั้นเป็นวันดี เป็นวันของคนดี
แม่เป็นคนดี
วันนี้เป็นวันที่ลูก ๆ จะแสดงออกซึ่งความดีเพื่อตอบแทนคนดีคือ "แม่" เรา...
กราบนมัสการพระคุณเจ้า
นมัสการพระคุณเจ้า
ฉันกับแม่ เราไม่ค่อยคุยกันมากนัก
เราเหมือนกันมากไป
ทำให้ขัดแย้งเสมอ
เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ด้วย
วันแม่ (ไม่ได้เจอกัน)
ฉันเอาของขวัญใส่ซองให้แม่
พร้อมเขียนว่า "รักแม่ ขอให้แม่มีความสุขมากๆ"
แม่เขียนกลับมาบนซองด้วยปากกาสีน้ำเงิน ใช่ลายมือแม่ (ไม่ได้เจอกัน)
ว่า
"แม่ขอให้ลูกสุขสมหวัง /แม่"
ฉันตัดส่วนทึ่เป็นลายมือแม่ เก็บไว้...เก็บไว้ .. แม้ว่าจะเป็นคำเขียนสั้นๆ บนซองเยินๆ