หายจากการบันทึกไปนาน ..... คิดถึงทุกคนนะคะ
วันนี้กลับมาอยากนำสิ่งที่ได้อ่านมาแล้วประทับใจ ก่อนอื่นต้องขออนุญาตเอ่ยนาม ท่านอาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์ ซึ่งหลาย ๆ คนพอได้ยินชื่อท่านก็คงจะรู้จักดี แต่คนที่ไม่รู้จัก จะขอแนะนำให้รู้จักว่า ท่านเป็นอาจารย์ท่านหนึ่งในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ผู้ที่เดินด้วยเท้าเปล่าจากเชียงใหม่ ... กลับไปยัง... ภูมิลำเนาเดิม .... ที่เกาะสมุย จ.สุราษฎร์ธานี โดยไม่มีเงินทองติดตัว มีแต่สิ่งของที่จำเป็นจริง ๆ เล็กน้อยเท่านั้น
ถ้าใครได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ...เดินสู่อิสรภาพ... ทุกคนก็คงจะได้ข้อคิด หรือ ความประทับใจอะไรหลาย ๆ อย่าง
แต่ด้วยความที่ตัวเองเป็นครูคนหนึ่ง สิ่งที่ได้จากการอ่านหนังสือเล่มนี้ประเด็นหนึ่งที่อยากจะนำมาฝากเพื่อนครูด้วยกันก็คือ การเรียนการสอนนอกห้องเรียน
การเรียนการสอนในปัจจุบัน ไม่จำเป็นจะต้องอยู่แต่ในเฉพาะห้องเรียน กางตำรา เขียนกระดาน จับชอล์กเขียน ลบด้วยแปรงลบกระดานอย่างเดียว การพานักเรียนออกจากห้องเรียนมาเรียนข้างนอก มาสัมผัสของจริง เหตุการณ์จริง จะช่วยให้นักเรียนสามารถได้เรียนรู้ และรับประสบการณ์ตรง ทำให้ไม่น่าเบื่อ และความรู้นั้นจะติดอยู่ในสมองของเด็กไปตลอด
พานักเรียนไปทัศนศึกษายังสถานที่ต่าง ๆ เช่น ภูเขา ป่าไม้ ทะเล สถานที่สำคัญ ๆ ซึ่งการท่องเที่ยวก็เหมือนกับการอ่านหนังสือ แต่จะทำให้นักเรียนได้ซึมซับเข้าไปในจิตใจ
พานักเรียนไปเข้าวัดเข้าวา ฟังเทศน์ ฟังธรรม เพื่อให้นักเรียนมองเห็นสิ่งที่เป็นจริงในชีวิต รู้จักยอมรับความจริง เวลาเสียใจจะได้ไม่ต้องฆ่าตัวตาย
พานักเรียนไปยังโรงเรียนที่เป็นนักเรียนด้อยโอกาส นักเรียนพิเศษ และสอนให้เค้ารู้จักการให้ การเห็นใจผู้อื่น
พานักเรียนไปเดินตลาดบ้างเพื่อให้รู้จักการดำเนินชีวิต การมีอาชีพ การรู้จักใช้จ่าย การซื้อของ การใช้เงิน
ที่กล่าวมาก็เพียงตัวอย่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ลองดูนะคะ แล้วนักเรียนจะมีความสุขมาก เสร็จแล้วก็ให้นักเรียนกลับมาอภิปรายกันว่าเป็นอย่างไร ได้อะไรบ้าง ซึ่งก็จะทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้
- สวัสดีค่ะคุณครูกระโปรงแดง
- อาชีพเดียวกันเจ้า ครูเพ็ญอยู่ที่ปายเจ้า
- เห็นด้วยเลยค่ะการพานักเรียนออกไปศึกษานอกสถานที่
ทำให้นักเรียนได้รับประสบการณ์ตรง และเปลี่ยนบรรยากาศ
ในการเรียนด้วย