มีผู้กล่าวว่า เชียงใหม่นั้นเป็นดินแดนแห่งการบรรลุธรรม บรรดาครูบาอาจารย์ผู้ปฎิบัติธรรมทั้งหลาย ต่างก็เคยมาเยือนดินแดนแห่งนี้ ที่นี่เต็มไปด้วยวัดวาอารามที่เก่าแก่และสวยงามหลายแห่ง การสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งแรกของประทศไทย ก็มีขึ้นที่เชียงใหม่ในปี พ.ศ.2020 ในสมัยของพระเจ้าติโลกราช ณ.วัดโพธาราม หรือวัดเจ็ดยอดในปัจจุบัน
ในฝั่งคูเมืองของเชียงใหม่มีวัดเก่าแก่อยู่หลายวัด แต่ละวัดมีความสวยงามมาก ข้าพเจ้าเองอยู่เชียงใหม่มาหลายปี แต่ไม่มีโอกาสได้ไปเที่ยวชมวัดต่างๆ เลย เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา อยู่ห่างจากวัดไปเยอะแล้ว จนในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมานี่แหละ ก็เกิดมีความสนใจที่จะไปวัดอีกครั้ง ข้าพเจ้าไม่ได้ไปทำบุญใหญ่ หรือ คิดการใหญ่ในการไปทำบุญมากมายอะไร ที่ไปเพราะเกิดความประทับใจในศิลปะอันงดงามของวัดวาอารามเก่าๆ ของเชียงใหม่ขึ้นมา
ที่จริงแล้วหลังการปฎิบัติธรรมสักพัก ข้าพเจ้าก็ดั้นด้นไปวัดวัดหนึ่งของเชียงใหม่ วัดนั้นคือวัดพระธาตุศรีจอมทอง ที่ไปเพราะต้องการไปกราบพระอาจารย์ทอง หรือหลวงพ่อทอง ศิริมังคโล เพราะท่านเป็นพระผู้ปฎิบัติและสอนกรรมฐานที่มีชื่อของเชียงใหม่ และที่วัดนี้ก็มีสถานที่สำหรับให้ผู้สนใจมาปฎิบัติธรรมด้วย แต่การไปครั้งนั้นไม่ได้พบท่าน แต่ได้สนทนากับพระผู้อาวุโสรูปหนึ่ง ซึ่งท่านมีเมตตามาก จากนั้นก็ได้เข้าไปในวิหารเพื่อกราบพระพุทธรูป เป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้ารับรู้ถึงความรู้สึกสงบอย่างประหลาดภายในวิหารแห่งนี้ และเกิดสภาวะของการตื่นรู้ขึ้นมาอย่างน่าแปลกใจ คือกายกับจิตเหมือนกับอยู่ที่นั่นตลอดเวลา ในทุกขณะที่ย่างก้าวเข้าไปในเขตวัด และเมื่อเดินเข้าไปในวิหารข้าพเจ้าก็รับรู้ถึงความสงบและเกิดความรู้สึกว่า ถ้าได้มานั่งสมาธิที่นี่คงเข้าสู่ความสงบได้อย่างรวดเร็วอะไรประมาณนั้น
ความรู้สึกแบบนี้ ไม่ได้เกิดขึ้นกับวัดทุกวัดที่ข้าพเจ้าได้เข้าไปเที่ยวชม ความรู้สึกสงบแบบที่เกิดขึ้นที่วัดจอมทองนั้นไม่ได้เกิดขึ้นกับวัดอื่นๆ ข้าพเจ้าเข้าใจว่าความขลังจากความเก่าแก่ของวัดอาจจะเป็นเหตุให้รู้สึกแบบนี้ได้เหมือนกัน หรืออีกนัยหนึ่งก็คือข้าพเจ้าคิดไปเองก็เป็นได้
แต่ความรู้สึกสงบแบบที่วัดจอมทองนี้ ข้าพเจ้าได้พบเจอที่สิกขิมด้วย ตอนไปเที่ยวสิกขิมเราไปเที่ยววัดเก่าๆ ของสิกขิมหลายวัด ส่วนใหญ่เป็นวัดที่สำคัญและมีอายุเป็นร้อยๆปี ทว่ามีวัดหนึ่งที่สิกขิม ที่ทำให้ข้าพเจ้ามีอาการถึงกับลุกไม่ขึ้นเลยทีเดียว วัดนั้นเป็นวัดเดียวที่ทำให้ข้าพเจ้านึกถึงวัดจอมทองขึ้นมา เพราะเมื่อข้าพเจ้าก้าวเข้าไปในตัววิหารแบบธิเบตและนั่งลงกราบพระพุทธรูป อยู่ๆข้าพเจ้าก็มีอาการเหมือนกำลังเข้าสู่การนั่งสมาธิไปโดยอัตโนมัติทั้งๆที่นั่งคุกเข่ากราบพระอยู่ วัดนี้เป็นวัดเก่าแก่ธรรมดาๆ ไม่มีประวัติความเป็นมาที่พิเศษน่าสนใจมากนัก หลังกลับมาเมืองไทยรุ่นน้องที่สนิทกันก็อุตส่าห์ไปช่วยค้นหาว่ามีประวัติอะไรน่าสนใจหรือไม่เกี่ยวกับวัดนี้ ก็ทราบแต่เพียงว่ากษัตริย์องค์ที่สี่แห่งสิกขิม ได้สร้างวัดนี้ตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับองค์ Karmapa ที่ 16 ซึ่งเป็นพระประมุขของพระลามะนิกายหมวกดำ ที่จริงแล้ววัดที่สำคัญมากของสิกขิมคือวัด rumtek ไม่ใช่วัดแห่งนี้แต่อย่างใด
อย่างไรก็ดีวัดต่างๆที่มีอยู่นั้นไม่ว่าที่แห่งใดคือศูนย์รวมของความศรัธทาเชื่อถือคือสถานที่ที่น่าจะไปทำบุญและควรจะเป็นที่ปฎิบัติธรรมด้วย ในวิถีของเราชาวพุทธทั่วๆไป การไปวัดคือการไปทำบุญ รับศีล ถวายสังฆทาน รดน้ำมนต์ แต่ไม่ค่อยมีเรื่องการปฎิบัติธรรม เดินจงกรมและนั่งสมาธิเข้าไปด้วยสักเท่าไหร่ เมื่อจบพิธีกรรมต่างๆ ก็คือการจบกิจธุระกับวัดเสียงั้น
จะดีแค่ไหนถ้าเราชาวพุทธจะมาวัดเพื่อทำบุญ รับศีล จากนั้นก็เดินจงกรม นั่งสมาธิกันสักครึ่งชั่วโมงหรือสักหนึ่งชั่วโมง นั่งสนทนาธรรมกับพระที่วัด หรือนั่งสนทนาธรรมกันแทนการพูดจามากมายไปกับเรื่องทางโลก เพราะที่วัดนั้นมีบรรยากาศแห่งการปฎิบัติธรรมอยู่แล้ว และเราก็มีวัดกันมากมายแทบทุกหมู่บ้านทุกซอกทุกมุม แต่วัดไม่ได้เป็นสถานที่แห่งการปฎิบัติธรรมกันเท่าที่ควร ส่วนคนหนุ่มสาวก็ไม่รู้จะไปวัดกันทำไม จึงไปกันเมื่อมีพิธีกรรมบางอย่างของชีวิต เช่นทำบุญวันเกิด ไปดูดวง ไปหาฤกษ์หายามแต่งงาน หรือไม่ก็ฤกษ์ขึ้นบ้านใหม่ ไม่มีใครคิดที่จะไปสนทนาธรรมกับพระกันสักเท่าไหร่ หรืออาจจะเป็นเพราะไม่มีพระที่อาวุโสพอที่จะมาสนทนาธรรมกับอุบาสกอุบาสิกาก็ไม่รู้
สำหรับการไปวัดของข้าพเจ้าโดยส่วนตน จึงไปเพื่อเอาบรรยากาศบางอย่าง บรรยากาศของความสงบและไปชมศิลปะอันสวยงาม และถ้ามุ่งหมายโดยตรงก็คือมุ่งหวังไปกราบพระผู้ปฎิบัติเผื่อจะได้มีโอกาสพูดคุยหรือฟังธรรมเทศนาจากท่าน
เมื่อไม่นานมานี้ข้าพเจ้าก็ได้ไปที่วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร ซึ่งถือว่าเป็นวัดสำคัญของเชียงใหม่ ที่วิหารอันเก่าแก่ด้านหลังเป็นสถานที่อันสวยงามมาก มีชาวต่างชาติมาเยี่ยมชมและต่างทำท่าตื่นตาตื่นใจมากกับวิหารหลังนี้ ชาวฝรั่งคนหนึ่งตั้งกล้องถ่ายรูปอย่างเอาจริงเอาจังเลยทีเดียว ข้าพเจ้าเคยมาที่วัดนี้มาก่อน แต่มาเฉพาะส่วนวิหารด้านหน้าที่สร้างใหม่ แต่วิหารเก่าด้านหลังนั้นเพิ่งเข้าไปเป็นครั้งแรก เมื่อก้าวเข้าไปในตัววิหารก็รู้สึกทึ่งกับความสวยงามอย่างมากทีเดียว
ปัจจุบันนี้ข้าพเจ้าจึงไม่รู้สึกแปลกใจเลยถ้าใครต่อใครจะกล่าวว่า เชียงใหม่คือดินแดนแห่งการบรรลุธรรม เพราะวัดต่างๆในเชียงใหม่นั้น มีพลังแห่งศรัธทามากมายหลงเหลืออยู่ ความสวยงามแห่งวัดวาอารามอันเก่าแก่ที่ได้ไปเยี่ยมชมนั้น แสดงออกมาถึงความตั้งใจอย่างมากมายของผู้สร้างที่มีความศรัธทาอย่างเต็มเปี่ยมในพุทธศาสนา และพลังศรัธทานั้นยังคงมีอยู่ และยิ่งในวัดที่มีการปฎิบัติธรรมด้วย พลังแห่งศรัธทา พลังแห่งความสงบนั้นยิ่งเด่นชัด
การได้มานั่งอย่างสงบในวัดแบบนี้ ก็ทำให้เราสงบจิตสงบใจคลายทุกข์ได้เหมือนกัน ยิ่งถ้าได้มีโอกาสมานั่งสมาธิในที่แบบนี้ ก็ยิ่งเข้าสู่ความสงบได้ง่ายยิ่งขึ้น
การบรรลุธรรม เป็นการบรรลุความดีอย่างหนึ่ง หรือว่าการที่เราพบกับอารมณ์เช่นนั้นซึ่ีงไม่เคยเกิดกับเรามาก่อน ก็เป็นเรื่องที่แปลกและประทับใจมากที่เดียว การที่เราเข้าไปสู่วัดที่มีศิลปงดงาม และมีความเก่าแก่ พร้อมด้วยความขลังของวัดนั้น เป็นเรืี่่องที่หาได้ยาก
การที่เราเข้าไปในวิหาร เพือกราบพระแล้วเกิดปิติขึ้นมา ทำให้เรารู้สึกเหมือนว่าทำสมาธิไปในตัว เรื่องนี้ไม่ได้เกิดกับคนทุกคน แต่จะเกิดได้ฉะเพราะบ้างคนเท่านั้น
อาการเช่นนี้ เคยเกิดกับอาตมาภาพ เมื่อครั้งหนึ่งอาตมาภาพไปอยู่ในประเทศศรีลังกา
เจริญพร
นมัสการหลวงพี่
ขอบพระคุณค่ะที่ท่านเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และช่วยชี้แนะ