ความมุ่งมั่น สู้ชีวิต เพื่ออนาคตของหนู

ความดีจากใจดวงน้อย ๆ  (ลูก..บ.ล.)

               วิมล  ศรีใสย์  อายุ  ๑๖  ปี  อาศัยอยู่ในห้องเช่าแคบ ๆ ของคอนโดที่มีสภาพทรุดโทรม  เสียค่าเช่าเดือนละประมาณ  ๒,๐๐๐  บาท  มีพี่น้องต่างบิดาอีก  ๓  คน  วิมลอยู่กับพ่อเลี้ยงและแม่  ที่พ่อมีอาชีพเป็นช่างทาสี  แม่เป็นพนักงานทำความสะอาด  มีรายได้เป็นรายวัน   เขาเป็นคนที่มีความดีหลายอย่างที่น่าศึกษาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของการนำหลักธรรมคำสอนที่ได้ศึกษาเล่าเรียนมาปฏิบัติจริงในชีวิตประจำวัน  มิได้เรียนเพื่อหวังผลคะแนนอย่างเดียวเท่านั้น

วิมลเป็นพี่สาวคนโตมีหน้าที่ทุกอย่างในบ้าน  เริ่มต้นตั้งแต่ตี ๕  หุงข้าว  ซื้อกับข้าวเพื่อให้ตนเอง  พ่อ-แม่และน้อง ๆ รับประทานในตอนเช้าและห่อไปรับประทานที่โรงเรียนในตอนเที่ยง  ได้เงินไปโรงเรียนวันละ  ๑๒  บาท  ใช้จ่ายวันละประมาณ  ๑๐  บาท  เหลือหยอดกระปุก  ๒  บาท  เพราะแม่จะพร่ำสอนเสมอว่าต้องรู้จักออมและใช้จ่ายอย่างประหยัดเผื่อวันข้างหน้าจะได้มีกินมีใช้  ซึ่งแม่ไม่มีทรัพย์สินที่เป็นมรดกจะยกให้นอกจากอดทนทำงานเพื่อหาเงินส่งเสียให้ลูก ๆ  ทุกคนได้เล่าเรียน  ในขณะที่อยู่โรงเรียนวิมลจะช่วยงานที่คุณครูมอบหมายให้รับผิดชอบ  เช่น  จัดป้ายนิเทศ  ดูแลห้องเรียน  รับ-ส่งงานในรายวิชาต่าง ๆ        ทำความสะอาดหอพระ และงานประจำที่ต้องทำคือสมุดแบบบันทึกการสอนและพฤติกรรมนักเรียน  เมื่อได้เวลาเลิกเรียนในตอนเย็นจะมีหน้าที่ไปรับน้องโดยใช้รถจักรยาน  ๒  คัน  เป็นพาหนะ  ซึ่งช่วยให้ประหยัดค่าใช้จ่ายในการเดินทางไป-กลับได้ถึงวันละเกือบ  ๑๐๐  บาท  เนื่องจากระยะทางจากบ้านถึงโรงเรียนถ้าใช้รถโดยสารต้องเดินทางต่อรถ  ๒  ครั้ง  ทั้ง ๆ ที่เหน็ดเหนื่อยจากการเรียนและขี่จักรยานกลับถึงบ้านแล้วจะได้พักผ่อนเหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ อีกหลายคน  วิมลต้องกวาดบ้าน  ถูบ้าน  ซักผ้าของสมาชิกในบ้านทุกคน  และในบางวันจะต้องซัก-รีดเสื้อผ้าให้กับลูกค้าที่เธอรับจ้างด้วยเพราะเธอได้เปิดให้บริการรับซัก-รีดชุดละประมาณ  ๑๔  บาทเพื่อช่วยหารายได้ให้กับครอบครัวที่มีพ่อ-แม่และน้อง ซึ่งน้อง ๆ แต่ละคนอยู่ในวัยเรียนและกำลังกินกำลังนอน  พ่อ-แม่ก็มีรายได้น้อยไม่แน่นอน  วันใดป่วยไม่ได้ไปทำงานวันนั้นก็ขาดรายได้  (เนื่องจากพ่อมีอาการปวดกระดูกและหายใจติดขัดอาจเป็นผลกระทบจากสูดกลิ่นทินเนอร์หรือสีที่ตนเองทำงานอยู่  ส่วนแม่เป็นโรคไวรัสตับอักเสบ บี)  เมื่อวิมลทำงานที่ต้องรับผิดชอบเสร็จก็จะทำการบ้าน           อ่านหนังสือและสอนการบ้านให้น้อง ๆ  ถึงเวลาอาหารเย็นจะออกไปซื้อแกง  ๓  ถุง ๆ ละ  ๑๒  บาท            เพื่อนำมารับประทานกัน  ๔  คนระหว่างพี่ ๆ น้อง ๆ  และจะแบ่งกับข้าวเก็บไว้ให้พ่อกับแม่ที่บางวัน              จะกลับบ้านดึก  จากนั้นจะดูแลน้อง ๆ ให้อาบน้ำ และเข้านอน  ตัวของวิมลยังคงต้องปฏิบัติภารกิจโดยการขี่จักรยานนำเสื้อผ้าของลูกค้าที่ได้นัดหมายไว้ไปส่ง  กว่าจะได้เข้านอนก็แทบจะหมดแรง  แต่นั่นมิได้ทำให้วิมลย่อท้อเพราะคิดว่าอะไรก็ตามที่สามารถทดแทนคุณของพ่อและแม่ได้เธอยินดีและพร้อมที่จะทำ          ด้วยความเต็มใจเนื่องจากเธอสงสารพ่อและแม่ที่ต้องทำงานหนักทั้งที่ร่างกายอ่อนแอ

จากการที่ครูได้เยี่ยมบ้านมองเห็นสภาพภายในห้องแคบ ๆ ที่ต้องอยู่รวมกันถึง  ๖  คน  และเมื่อได้สนทนาซักถามความเป็นอยู่จากคุณแม่ที่ต้องลางานเพื่ออยู่คอยต้อนรับครู  ทำให้เกิดความรู้สึกภาคภูมิใจ     ในตัวของลูกศิษย์  ที่นำสิ่งดี ๆ  จากการพร่ำสอนของผู้ปกครองและครู  มาประพฤติปฏิบัติ ซึ่งจะหาได้ยากยิ่ง         จากวัยรุ่นในสมัยปัจจุบัน ที่ถึงแม้ว่าผู้ปกครองของเขาจะทำงานยากลำบากเพียงใด  เขาเหล่านั้นจะไม่สนใจ มักทำตามใจตนเองเสมอ  แต่วิมลของเรามีความดีพร้อมที่น่าจะเรียนรู้และนำไปเป็นแบบอย่าง  ซึ่งนับว่าเป็นศักด์ศรีให้แก่เราชาวบึงทองหลางได้ดีทีเดียว

โดย... ครูวรรณดี  จิตต์จนะ

โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง