“เขียนเพื่ออ่านใจตัวเอง” เป็นคำพูดของ ศ. ระพี สาคริก ในการประชุมสภาสถาบันอาศรมศิลป์ เมื่อวันที่ ๕ ส.ค. ๕๑ ท่านเล่าว่าท่านตื่นขึ้นมาเขียนหนังสือตั้งแต่ตีสาม และถามตัวเองว่าเขียนไปทำไม ได้คำตอบว่า เขียนเพื่ออ่านใจตัวเอง
ทำให้ผมเข้าใจตัวเองทันที ว่าผมก็ เขียนเพื่ออ่านใจตัวเอง เหมือนกัน ที่จริงผมก็รู้สึกเหมือนกันว่าผมเขียนเพื่อเรียนรู้ หรือสะกัด tacit knowledge ของตัวเองออกมา ลปรร. กับผู้สนใจ ถ้าไม่เขียน ประสบการณ์บางอย่างจะไม่แจ่มชัด พอเขียนและบางกรณีค้นคว้าเพิ่ม ก็เกิดความเข้าใจแจ่มชัดขึ้นจนเกิดปิติสุขจากการเรียนรู้ ยิ่งสมัยนี้ตำราหรือแหล่งความรู้อยู่ที่ปลายนิ้ว ถามอาจารย์กุ็ก (Google) ได้ทุกที่ทุกเวลา ยิ่งค้นคว้าง่าย
สรุปว่าผมเขียนเพื่อเรียนรู้
คนที่ยังไม่ได้ฝึกเขียน จนมีทักษะในการใช้การเขียนเพื่อการเรียนรู้เชิงลึก จึงเป็นคนที่ยังไม่ได้สร้างโอกาสให้ตนเอง ยิ่งตนนี้เรามี บล็อก ให้เขียนแล้วแลกเปลี่ยนในวงกว้าง เรายิ่งใช้การเขียนเพื่อการเรียนรู้เชิงลึกได้ง่ายขึ้น ยิ่งเขียนเผยแพร่แล้วมีคนมาแย้ง มาเติม มาเสริม ยิ่งทำให้เข้าใจลึกและเชื่อมโยงยิ่งขึ้น หรือเข้าใจความหลากหลายในเรื่องนั้นยิ่งขึ้น ให้ความสนุกและประเทืองปัญญา เกิดการหลั่ง เอ็นดอร์ฟิน
นี่กระมัง ที่ทำให้เกิดการติดการเขียน ชีวิตแบบนี้พอเพียงง่าย
ขอบคุณอาจารย์ที่ยังขยันถ่ายทอดวิทยายุทธ์ค่ะ
ขอบคุณที่อาจารย์สร้างแรงบันดาลใจให้ลูกศิษย์ฝึกการเขียนมากขึ้นค่ะ
ขอบคุณท่านอาจารย์ที่จุดประกายความคิด ขณะนี้กำลังฝึกอยู่ค่ะ ขอคำชี้แนะด้วยนะคะ