ครูจุฑามาศ ศรีวิลัย โรงเรียนบ้านในเวียง สพท.แพร่ เขต 1
ดิฉันย้ายมารับตำแหน่งครูโรงเรียนบ้านในเวียง เมื่อปีการศึกษา 2549 ดิฉันพบว่า นักเรียนส่วนใหญ่มีปัญหาการอ่าน มีนักเรียนคนหนึ่งอายุได้ 9 ปี แต่เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่1 อ่านหนังสือไม่ได้เลย ไม่รู้จักแม้แต่พยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ ไม่เคยผ่านการเตรียมความพร้อมในชั้นอนุบาล เขียนวงกลม เส้นตรงไม่ได้ มีปัญหาการอ่านและการเขียน ดิฉันได้ทำการศึกษาเป็นรายกรณี พบว่า สาเหตุที่เด็กเรียนช้าเพราะเป็นเด็กเร่ร่อน ต้องขายพวงมาลัยหาเลี้ยงครอบครัว ขาดเรียนบ่อย เป็นเด็กกำพร้า เรียนช้า ไม่ทันเพื่อน ไม่มีสมาธิในการเรียน ดิฉันจึงได้หาวิธีแก้ปัญหาเพื่อที่จะให้เด็กคนนี้อ่านให้ได้ และมีความจำที่ถาวร สื่อชิ้นแรกที่ดิฉันนำมาใช้คือ กล่องประสมคำ เป็นการฝึกให้รู้จักพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ ไปจนถึงการประสมคำ จากการสังเกตพบว่าเด็กคนนี้สนใจ เวลาว่างมักจะนำสื่อมาเรียงแล้วฝึกอ่านบ้างผิดบ้าง ดิฉันได้นำทฤษฎีการเรียนรู้ของธอร์นไดค์ โดยให้ให้ฝึกทำซ้ำๆ ทำสื่อที่น่าสนใจ ให้เด็กเกิดความพึงพอใจในการฝึกหัด จนเกิดทัศนคติที่ดีในการเรียนภาษาไทย และได้สร้างสื่อเพิ่มขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาเป็นเรื่องๆไป โดยฝึกทุกวันหลังเลิกเรียน จนเมื่อจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เด็กสามารถอ่านคำง่ายๆในระดับชั้น ป.1ได้ และในปีการศึกษา 2550 ดิฉันได้นำสื่อเหล่านี้มาใช้กับนักเรียนทุกคนในภาคเรียนที่ 1และได้จัดทำรวบรวมเป็นชุดกิจกรรมฝึกอ่านคำจากสื่อประสม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1ซึ่งนำไปใช้กับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ในเดือนที่ 2 ของภาคเรียนที่ 1 หลังจากเตรียมความพร้อมแล้ว หลังจากการวิจัยแล้ว ผลปรากฏว่านักเรียนสามารถอ่านหนังสือได้ทุกคนในปีต่อมา ดิฉันได้นำนวัตกรรมนี้มาใช้อีก โดยขณะนี้ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่ดิฉันได้รับผิดชอบอยู่สามารถอ่านหนังสือได้ หลังจากที่ดิฉันสอนชั้นป.1 มาแล้ว 3 ปี นักเรียนช่วงชั้นที่ 1 ชั้น ป.1- ป.3 นักเรียนทุกคนสามารถอ่านหนังสือได้ ชุดกิจกรรมฝึกอ่านคำจากสื่อประสม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 นี้ได้รับคัดเลือกให้เป็นBest Practice ของสพท.แพร่ เขต 1 และขณะนี้ดิฉันได้ทำโครงการผลิตสื่อเพื่อแก้ปัญหาการอ่านในระดับโรงเรียนเพื่อต่อยอดนวัตกรรม โดยให้ครูภาษาไทยทุกคนใช้เวลาร่วมกันผลิตสื่อมาพัฒนาทักษะการอ่านให้ต่อเนื่องต่อไป
