สตรีใดไหนเล่าเท่าเธอนี้ เป็นผู้ที่ลูกทุกคนบ่นรู้จัก
เป็นผู้ที่มีพระคุณการุณนัก เป็นผู้ที่สร้างความรักสอนความดี
เป็นผู้ที่คอยสั่งสอนเอาใจใส่ คอยห่วงใยเราทุกคนจนวันนี้
เปรียบแสงทองสว่างล้ำนำชีวี เธอคนนี้คือ"แม่" ของเราเอง
วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่
เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาจะพาไหล
สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล
น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา
แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้
แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา
แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่่องแสงมา
แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย
สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน
กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป
ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย
มือน้อยน้อยแม่คอยอุ้มชู แม่เฝ้ามองดูไม่ห่างไปไหน
แม่เฝ้าปลอบขวัญยามลูกหลับไหล ไม่ยอมห่างไกลไปจากสายตา
มือน้อยน้อยของแม่ล้ำค่า อุ้มชูลูกมาจากเล็กแดงแดง
ยามลูกเติบโตใหญ่ด้วยน้ำพักน้ำแรง ด้วยใจแกร่งของแม่ถักทอ
อวยพรแด่แม่
หนูรักแม่ที่สุดในโลก และคูณน้อยเป็นแม่คนที่สองที่หนูรัก
หนูรัก