มาแล้วค่ะ ขอบคุณสำหรับผู้อ่านทุกท่านที่ให้กำลังใจมือใหม่หัดเขียนค่ะคงไม่นานเกินรอสำหรับตอนต่อไปของการไปเที่ยวเมืองเพชรนะคะ
วันรุ่งขึ้น ข้าพเจ้ามีโอกาสได้ไปเขื่อนแก่งกระจาน เป็นเขื่อนดินที่ขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย อากาศดี วิวสวย เดินเล่น ถ่ายรูป และกินลมชมวิวได้ แต่ไม่มีที่ให้นั่งปิกนิกนะคะ
หลังจากข้าพเจ้ากินลมจนอิ่มแล้ว ก็เดินทางต่อไปหาดเจ้าสำราญ กิจกรรมแรกที่ทำคือซื้อของมานั่งกินริมหาด ไม่ต้องกลัวอดเพราะมีแม่ค้า พ่อค้ามาขายไม่ขาดสาย ตั้งแต่มะม่วง ฝรั่ง ไก่ย่าง หอยแมลงภู่ จนมีคุณลุงคนหนึ่งมาขายและคะยั้นคะยอให้ซื้อกะปิกับน้ำปลา พร้อมให้คำโฆษณาว่าผลิตเองและให้ชิมฟรี คนที่นี่อัธยาศัยดี ยิ้มแย้ม เมื่อหนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มหย่อน ข้าพเจ้าจึงรีบออกไปเดินริมหาดกับสุนัขตัวโปรด (ของคุณแม่) ก่อนที่จะหลับ ตอนแรกมันกลัวไม่กล้าเดินย่ำทราย เพราะมันเป็นหมาอยู่กับเหย้า เฝ้ากับเรือน ชีวิตนี้ไม่เคยออกจากบ้านเกิน 10 เมตร ไม่เคยเห็นทะเลมาก่อน แต่หลังจากมันได้ลิ้มลองความสนุกและมีเพื่อนสุนัขอีกตัวชวนเล่น มันก็หยุดไม่อยู่ เริงร่าท้าลมและคลื่น จนเจ้าของต้องวิ่งไล่จับ กลัวจะจมน้ำกลายเป็น “หมาสมุทร หรือ หมาทะเล ” ไปซะก่อน หรือไม่ก็ตากแดดจนตัวดำ (ลืมบอกไปว่าสุนัขของข้าพเจ้าสีขาว) ในที่สุดข้าพเจ้าและพี่ชายจึงต้องไล่จับสุนัขและอาบน้ำให้มันจนอดเล่นน้ำซะนี่ แต่ก็ดีใจที่เห็นมันมีความสุข สุนัขของท่านผู้อ่านอาจต้องการเปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ได้นะคะ ถ้าจะพามาเที่ยวทะเลบ้างก็ไม่สงวนลิขสิทธิ์แต่อย่างใด
เมื่อเวลาเกือบเที่ยงก็ถึงเขาวัง ซึ่งมีพ่อแม่พี่น้อง ปู่ยาตายายลิงมากมายมาต้อนรับและปีนป่ายไปมาตามบ้านเรือน ข้าพเจ้าและครอบครัวซื้ออาหาร เพื่อจะเลี้ยงลิง หิ้วกันคนละ 2-3 ถุง ไม่ทันเดินถึงทางขึ้น ข้าพเจ้าก็โดนลิงมือดีฉกอาหารไปหมด ด้วยความแค้น ข้าพเจ้าจึงซื้อใหม่และเก็บซ่อนไว้ในกระเป๋าอย่างดี จนพี่ชายนึกว่าจะเก็บไว้กินเอง ขณะเดินขึ้นก็มีลิงมารายล้อม ต้องระแวดระวังภัยตลอดเวลาเหมือนมีพิรุธเวลาทำผิด (ไม่ได้ทำความผิดบ่อยหรอกนะคะ ดูจากนางอิจฉาในละคร ) เคยมีคนโดนฉกของจากกระเป๋าเสื้อ เช่น ปากกา ขนมขบเคี้ยว ก็ขอแนะนำผู้อ่านว่าอย่านำของติดตัวไปเยอะนะคะและอย่ายั่วยุ หรือขู่คำรามใส่ลิงเพราะอาจเป็นอันตรายได้ เล่ามาซะนานสรุปว่าสุดท้ายก็ขึ้นไปไม่ถึงเพราะคุณแม่เดินขึ้นไม่ไหว จริง ๆ แล้วมีกระเช้าให้คนนั่งขึ้นไปได้ แต่แดดร้อนจึงหมดแรงกันและหาอะไรกินแทนซื้อของฝากเป็นน้ำตาลสด ขนมจากและข้าวหลาม ดูท่าจะต้องเข้าโครงการลดพุงหลังกลับจากเพชรบุรีซะแล้ว
ขากลับแวะซื้อของทะเลที่ดอนหอยหลอด จ.สมุทรสาคร หรือสมุทรสงครามไม่แน่ใจ มีให้เลือกมากมาย ราคาปานกลาง ถูกกว่าทั่วไปเล็กน้อย แต่ก็ดูสดดี กลับถึงบ้านประมาณ 4 โมงเย็น พักผ่อนทั้งคนและสุนัข ขอบคุณสำหรับที่เสียเวลาอ่านจนจบนะคะ ตอนแรกนึกว่าไม่มีอะไรจะเขียน แต่พิมพ์ไปพิมพ์มาก็ได้เต็มหน้ากระดาษ ไว้พบกันคราวหน้าถ้ามีเรื่องดีดี หรือสนุก ๆ จะมาเล่าให้ฟังอีกนะคะ
เก่งมากเลยค่ะน้องสู้ๆนะจ๊ะ