GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

17. กลอนพระคุณแม่

พระคุณแม่

กลอนพระคุณแม่

               

ยามที่แม่สั่งสอนพร่ำวอนลูก....เรื่องผิดถูกลูกก็ว่าแม่จู้จี้                                                                                                                                        ต่อเมื่อลูกเติบใหญ่จึงได้ดี......เพราะคำที่แม่พูดไว้ไม่ผิดคำ
เมื่อยังเด็กลูกไม่เห็นคุณค่าแม่....เป็นบาปแท้ที่ลูกเถียงแม่เช้าค่ำ
ลูกกระทำความผิดนี้ประจำ.....ขอกล่าวคำขอโทษโปรดอภัย 

โอ้ร่มไทรใบหนาว่าสดชื่น
แสนร่มรื่นเย็นใจให้ร้อนหาย
มีเถาวัลย์พันคู่อยู่มากมาย
เราเย็นกายเย็นใจไต้ร่มมัน
ร่มแม่เย็นกว่าร่มไทรในขั้นต้น
ท่านบันดลทุกอย่างและสร้างสรรค์
ลูกป่วยกายแม่ป่วยใจไปตามกัน
แสนสุขสรรค์แม่นั้นช่วยบรรเทา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): พระคุณแม่
หมายเลขบันทึก: 197895
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

สวัสดีค่ะ

อ่านแล้วคิดดถึงแม่ คิดถึงๆๆๆ

ถึงจะอยุ่ไกลกัน แต่ก้จะพยายาม ตั้งใจเต็มที่

จะไม่ทำให้แม่ผิดหวังค่ะ... อิอิ

ขอบคุณสำหรับบทกลอนดีๆค่ะ...ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่เอ๊ะก็มาแล้ว คิดถึงแม่จังเลย

แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวงหาสิ่งใดเทียบเท่าจริงๆ

ขอบคุณคุณกล้วยแขก น้องเอ๊ะ น้องไพฑูรย์ค่ะ พี่รักแม่มากที่สุดเหมือนทุกคนเลยค่ะ

แม่ครับ

ยินดีที่สุด ที่คิดถึงแม่

แม่คือมิตรสนิทกันมั่นคงนัก

แม่คือรักครั้งแรกมิแปลกหนา

แม่คือคู่ความคิดมิตรทุกครา

โอ้แม่จ้า...อยากบอกแม่ว่ารักจัง