สุภาษิต

๏ ปลาร้าพันห่อด้วย		ใบคา
ใบก็เหม็นคาวปลา		คละคลุ้ง
คือคนหมู่ไปหา		คบเพื่อน พาลนา
ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง		เฟื่องให้เสียพงศ์๚ะ๛

การคบคนชั่วหรือคนพาลย่อมนำมาซึ่งความมัวหมอง ตรงกับสำนวน
คบพาลพาลพาไปหาผิด

ใบพ้อพันห่อหุ้ม		กฤษณา
หอมระรวยรสพา		เพริศด้วย
คือคนเสพเสน่หา		นักปราชญ์
ความสุขซาบฤาม้วย		ดุจไม้กลิ่นหอม๚ะ๛

การคบคนดีย่อมนำซึ่งความสุขและชื่อเสียง ตรงกับสำนวน
คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล