ผมเคยเกริ่นเรื่องเจ๊ปากหวานใจดีไปบ้างแล้ว..ร้านอาหารเล็กๆแปลงหน้าบ้านเป็นคลีนิคบำบัดความหิวของคนในซอย เป็นการงานอาชีพที่ลงทุนน้อยเหมาะกับยุคสมัย ทุกคนช่วยกันอดออมและเพิ่มช่องทางทำมาหากิน เป็นธุรกิจเล็กๆอยู่ที่บ้าน ใช้ปัจจัยทุกอย่างในครัวเรือน เป็นกรณีตัวอย่างการพึ่งตนเองเชิงประจักษ์
ลูกหลานช่วยรับแขก เก็บเงินและทอนสะตังส์
ดูแลความสะอาด ช่วยเตรียมอาหาร เสิร์ฟอาหาร
พร้อมเมื่อไหร่ได้ลองเป็นกุ๊กมือ2
ทำให้ได้ความรู้ฝังแน่น นำไปพัฒนาต่อยอดได้
เพราะมีต้นทุนความรู้แล้ว
ตัวต้นทุนความรู้ที่ว่านี้ ..จะเป็นฐานการเรียนรู้ควบแน่นที่นำไปต่อยอด พัฒนาวิชาการเข้าไปในวิชาชีพ ก่อเกิดประสบการณ์นำไปสู่การสร้างทักษะชีวิตติดเทอร์โบ เป็นมืออาชีพได้
ความรู้เชิงทักษะที่อยู่ในตัวคนนั้นสำคัญนัก
บ่ายวันนี้อ่านบล็อกเพลินเกินเลยเวลา..หิวข้าว ตัดสินใจลงไปร้านเจ๊ปากหวานดีกว่า ขออนุญาตเรียกชื่ออย่างนี้ไปก่อน เพราะเป็นร้านที่ไม่มีป้ายชื่อ จะชวนสนทนาถามชื่อแซ่ก็ดูจะเร็วเกินไป เอาเป็นว่าชื่อร้านไม่มี ชื่อเจ๊ก็ยังไม่รู้ มีแต่ข้อมูลแวดล้อม
ผมอ่านดูรายการอาหารแล้ว จึงสั่งผัดพริกราดข้าว/ไข่ดาวโป๊ะข้างบน
เจ๊..หันมาถามว่า..จะเอาแบบเผ็ดหรือไม่เผ็ดค่ะ
ตรงนี้ละจุดสำคัญ..น้อยนักที่กุ๊กจะใส่ใจถามเรา
ส่วนมากจะรีบผัดๆให้จบๆ ไม่คิดเอื้ออาทรลูกค้า
เป็นมื้อหนึ่งที่อิ่มและอร่อยในราคา 35 บาท
สรุปว่า..เจ๊คนสวยจากร้านอาหารตามสั่ง
ได้สอนพิเศษ วิชาเอื้ออาทรมนุษยสัมพันธ์ให้ผม
นึกขอบใจ ชอบใจ นี่ถ้าเป็นสมาชิกเฮฮาศาสตร์
ก็จะขอกอดเจ๊สักหน่อย! อิ อิ อิ ..
สวัสดีค่ะ พ่อครู
แหม..มาพูดเรื่องอาหารกันอย่างนี้ ทำเอามะปรางหิวเลยทีเดียว
อ่านบันทึกนี้ของพ่อ เลยทำให้คิดถึงร้านอาหารร้านนึง จำได้ว่าสมัยตอนเรียนอยู่ป.ตรีที่หาดใหญ่มีร้านขายราดหน้าร้านนึงค่ะ พ่อแม่ เป็นพ่อครัว แม่ครัว ส่วนลูก 3 คน ช่วยกันรับ order เก็บจาน ล้างจาน เก็บตังค์ และก็เสิรฟอาหาร ซึ่งลูกๆ ก็ยังไม่โตกันเท่าไหร่นะคะ น่าจะยังเรียนชั้นประถม แต่ก็ช่วยพ่อแม่กันอย่างขันแข็ง เรียกได้ว่าเป็นตัวอย่างที่ดีของครอบครัวที่สอนให้ลูกๆ รู้จักช่วยเหลือครอบครัว และร่วมใจกันทำงาน เห็นแล้วประทับใจค่ะ
^_^
ที่จริงเป็นการเรียนนะ
ไปโรงเรียน ทำการบ้าน
อยู่บ้าน ทำงานบ้าน
2คำนี่ปนเปกัน เป็นการเรียนทั้งคู่ แต่ไม่จัดให้สอดคล้องกัน ส่วนมากจะทำการบ้าน ทิ้งงานบ้าน เด็กรุ่นใหม่จึงทำอะไรไม่ค่อยเป็น
หิวข้าวค่ะพ่อครู
แว๊ป ไปกินผัดคะน้าราดข้าว โป๊ะไข่เจียวก่องค่ะ
เสือหิว เรียงคิวมาเป็นแถว
รายนี้ บ่ใช่เสือค่ะ เพราะบ่ดุ ค่ะ :)
* แต่เป็น ปูหิวค่ะ
* ... แหม เพิ่งถามจากบันทึกโน้นหยกว่า
พ่อกินข้าวร้านเจ๊ เป็นไงบ้าง มาเจอเล้ย ..
... ว้าว ร้านนี้ต้องได้ ถ้วยโภชนา นะคะ
* ... เอาใจ ลูกค้า อย่างนี้ จะหนีไปไหน
* ที่อูบลฯ ก็มีอยู่ร้านนึงค่ะ ลุงแกปากหวาน
แม้จะไม่ถึงกับมือเซียน แต่เราก็ให้ใจ ไปเลยค่ะ
... เอ แล้วพ่อครู จะอยู่ชิมต่ออีก 2-3 วันไหมคะ เอิ๊ก ๆ
เมื่อ ศ. 25 ก.ค. 2551 @ 19:29
758290 [ลบ]
ร้านเจ๊คนนี้ฝีมือดี
ใช้เนื้อหมักมาผัด
มื้อเย็นไปถามบอกวันนี้ขายดี
รีบหมดเพราะเจ๊ติดละครทีวี อิอิ
อาจารย์สบายดีนะครับ
ขอให้อิ่มอร่อยตามใจปรารถนา