โรงเรียนแสนโกศิกนุสรณ์   เริ่มสนใจเรื่องราวของพันธุ์พืชท้องถิ่นที่มีอยู่ภายในชุมชน   ผู้อำนวยการโรงเรียนปิ๊งไอเดียเมื่อไปดูร้านขายต้นไม้ที่กรุงเทพฯ   และจากนั้นก็มาขายไอเดียนี้ต่อกับครูที่โรงเรียน  ครูจึงร่วมกันคิดวิธีการที่จะรวบรวมพันธุ์ไม้ท้องถิ่นผ่านกระบวนการเรียนรู้ของเด็กนักเรียน

เริ่มจากมอบหมายให้เด็กนักเรียน ป.5-ป.6  ไปเก็บตัวอย่างพันธุ์ไม้ที่มีในบ้านขอเด็กเอง  โดยเด็กบางคนนำมาเฉพาะใบ ซึ่งหากดูไม่ออกว่าเป็นพันธุ์ไม้อะไร ก็ให้นักเรียนนำดอก หรือเอากิ่งก้าน หรือบางครั้งต้องเอามาทั้งต้นก็มี

ครูที่พอมีความรู้เรื่องพันธุ์ไม้ก็เริ่มหยิบวิชานี้มาขัดสนิม  สอนให้เด็กรู้จักชื่อวงศ์ของพืช  รู้จักพืชในทางอนุกรมวิธานมากขึ้น   จาก 2-3 ต้น  กลายเป็นหลายๆต้น   บางครั้งพบต้นไม้บางชนิดมีประวัติการอยู่คู่กับท้องถิ่นที่ยาวนาน  เช่น ต้นราชาวดี, พุฒตาล ซึ่งมีอายุมากว่า 10 ปี  มีประโยชน์ที่แตกต่างกันออกไป   ครูสอนให้นักเรียนรู้จักการนำใบไม้ตัวอย่างมาทำแห้ง  เก็บเป็นตัวอย่างต้นไม้ที่พบในท้องถิ่น  ปัจจุบันครูเล่าให้ฟังว่ามีตัวอย่างมากมาย  และแต่ละตัวอย่างมีรายละเอียดแสดงประกอบ ระบุแหล่งพบว่าเจอที่บ้านใคร  สามารถตามไปดูได้

ปัจุจบันขยายผลออกไปจนถึงการเรียนของเด็ก ป.1  จัดทำเป็นหลักสูตรชุดวิชา สวนพฤษศาสตร์ และชุดวิชาท้องถิ่นท่าเรื่อ (ซึ่งมีเรื่องราวของการทำขนมบ้าบิ่น, หลวงพ่อโต เป็นต้น)     และโรงเรียนได้รับรางวัลเข้าร่วมโครงการสมเด็จพระเทพฯ ด้านพันธุ์พฤษศาสตร์ (ขออภัยที่ไม่ทราบชื่อโครงการที่เป็นทางการ) 

สนใจข้อมูลรายละเอียด ติดต่อ โรงเรียนจิระศาสตร์วิทยา พระนครศรีอยุธยา