• เมื่อวาน ผมถามคำถามกับตัวเองว่า ...เรากำลังจะหลงทางหรือปล่าว ?...
  • ผมจำได้แม่นว่า ผมเคยตั้งคำถามทำนองเดียวกันนี้กับตัวเองครั้งหนึ่งตอนที่ ตัดสินใจจะกระโดดเข้าศึกษาธรรมะอย่างเต็มตัว...
  • ในครั้งนั้นผมมีความทุกข์ใจอย่างแสนสาหัส และได้บังเอิญไปพบกับธรรมะ เรื่อง ไตรลักษณ์ ในหนังสือคู่มือมนุษย์ของท่านพุทธทาสภิกขุ  เพราะความทุกข์นั้นแท้ทำให้เราเข้าถึงไตรลักษณ์ และผมก็พิจารณาไตรลักษณ์ประกอบกับการดำเนินชีวิตอยู่เป็นเวลานานพอสมควร
  • แต่...ไม่กล้ากระโดดเข้าไปศึกษาธรรมะอื่น ๆ มากไปกว่านั้น เพราะ ด้วยความไม่รู้ ก็เกรงว่า ตนเองจะไปยึดมั่นถือมั่นกับธรรมะมากจนเกินไปจนละทิ้งทางโลก อะไรทำนองนั้น...
  • เวลาผ่านมาหลายต่อหลายครั้ง ได้สัมผัสผู้รู้กว่า จากที่เคยด่อม ๆ มอง ๆ อยู่นาน สุดท้ายผมก็ตัดสินใจกระโดดเข้าศึกษาธรรมะอย่างเต็มตัวนี่ก็เป็นเวลากว่า 3 ปีแล้ว
  • ...มาถึงวันนี้ แม้ภูมิธรรมในตัวจะแค่ระดับประถมหรือมัธยม คือไม่มากนัก แต่ก็มั่นใจว่า...เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิต...
  • _______________
  • เหมือนประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย หรือฟ้าลิขิตเอาไว้แล้วก็ไม่ทราบ เมื่อผมได้มาสัมผัส นวัตกรรมการเรียนรู้ใหม่ สำหรับผมก็ว่าได้ นั่นก็คือ สุนทรียสนทนา หรือเจ้าดอกอะไร (Dialouge) และเจ้า Theory U ตัวดีนี่เอง ทำให้สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่คล้าย ๆ การเข้าถึงธรรมะในตอนแรกอะไรประมาณนั้นล่ะครับ
  • หลังจากที่ได้เรียนรู้มากขึ้น ผมสรุปเอาเองว่า ก็คือการเข้าถึงธรรมะ ด้วยวิธีการ และทฤษฎีที่แตกต่างออกไป นั่นเอง
  • ใน  Theory U ผมตีความไปว่า Open Mind ก็คือ การเปิดประตูใจที่จะรับรู้สิ่งต่าง ๆ ส่วน Open Hart จะเป็นการเปิดขยายพื้นที่การเรียนรู้นั่นเอง
  • คำถามต่อมา ก็คือ เราจะเปิดประตูใจและเปิดขยายพื้นที่การเรียนรู้อย่างไร ?
  • (ยังมีต่อ)
  • ปัญหา คือ เพื่อตอบคำถามข้างต้น เมื่อศึกษาไประยะหนึ่งนั้นพบว่า เข้าไปเกี่ยวข้องกับจิตไร้สำนึก พลังจิต และการสะกดจิตอะไรทำนองนั้น
  • และด้วยความไม่รู้ คำถามต่อมาก็คือ เราจะกระโดดลงไปศึกษาเรื่องเหล่านั้นดีหรือไม่ ?