
ทุกค่ำคืน..ผมก้าวเดินที่ตลาดน้อย
เหม่อมอง วิถีชีวิตคนหนุ่มสาว
บ้างมาเป็นคู่ ชีวิตที่ดูอบอุ่นเหมือนครอบครัว
บ้าง เดินเดี่ยวดาย ซึ่งไม่ต่างอะไรมากมายกับผมนักในตอนนี้
ทุกชีวิตขวานขวยหาสิ่งหล่อเลี้ยงปากท้อง
นี้คือวิถีของคนตลาดน้อย
.........อีกด้านหนึ่งของตลาดน้อย
มีเส้นทางสายหนึ่งที่หลายคนอาจมองไม่เห็น
หนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งเดินบนเส้นทางสายนั้นอย่างเงียบๆ
บางครั้งพวกเขายิ้มหัวเราะ
..........บางครั้งพวกเขาท้อแท้ ร้องไห้
หลายคนมองพวกเขาเหมือนคนบ้า
..........แต่ผมกลับมองพวกเขาคือ ผู้เสียสละ
ผมจะยิ้มอย่างภาคภูมิใจ... เมื่อพวกเขาเหล่านั้น
...ชักจูงวิถีชีวิตหนุ่มสาวคนตลาดน้อย
ร่วมเดินทางไปตามเส้นทางของพวกเขา
........เส้นทางวิถี นักกิจกรรม
แน่นอน ผมเคยเดินบนเส้นทางสายนี้
แล้วคุณ กล้าที่จะเดินไปพร้อมพวกเขาไหม?
.................................
เป็นบันทึกที่ เขียนไว้นานแล้วครับ ใน บอร์ด ชุมชนคนตลาดน้อย ของเว็บกองกิจการนิสิต ขอหยิบยกมาลงใน gotoknow ละกัน
โอ้โห ใช่ย่อย แน่ใจเหรอว่าเขียนเองน่ะเจ้านุ จิงๆเหรอเนี่ย
โอ้สามารถจริงนะ
ผีเอ๊ย
เขียนเองครับ บางห้วงอารมณ์ที่จินตนาการกำเริบ
ยังจำค่ำคืนริมชีนั้นได้.
วัดเงียบสงัด
คนไม่กี่คนจับกลุ่มคุยกันถึงเรื่อง "คนอื่น"
วันนั้น.
เจ้าไม่ค่อยพูด.และบอกกล่าวว่า เป็นคนพูดไม่เก่ง
แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า.
เจ้า จะคิดไม่เก่ง
....
ยินดีและเป็นเกียรติ ที่มีโอกาสได้เป็นหัวหน้าท่าน ..นะครับ
ดีใจด้วยนะครับ
มาเขียนแล้วก็ต้องลุยกันแล้วนะ อนาคตสดใสครับ
เป็นกำลังใจให้ครับ