วันนี้ นำนิทานของท่านอาจารย์ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา มาเล่าต่อครับ วันนี้เสนอเรื่อง "ความเพียรของกบสองตัว"
|
ความเพียรของกบสองตัว กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีกบ ๒ ตัว ตัวหนึ่งอ้วน อีกตัวหนึ่งผอม ทั้งสองตัวกำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน และแล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็ได้เกิดขึ้น ทั้งสองโดดไปใกล้ๆ ถังนมขนาดใหญ่และก็ตกลงไป กบตัวอ้วนจึงกล่าวกับกบตัวผอมว่า "ข้าว่ายต่อไปไม่ไหวแล้ว ข้าเหนื่อยเต็มทีแล้ว ไม่ไหวแล้ว ข้าขอยอมแพ้ และขอตายอยู่ในถังนมนี้แหละ" แต่กบผอมกลับพูดว่า "เพื่อนเอ๋ย....จงอย่ายอมแพ้ เราจงพยายามกันต่อไป ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่ ย่อมมีความหวังและหนทางข้างหน้าอยู่เสมอ" กบอ้วนแหวกว่ายไปมาอีกสักครู่หนึ่ง ด้วยความเหนื่อยอ่อนท้อแท้ใจ ก็จมลงไปในถังนมและตายไปในที่สุด ส่วนกบผอม ด้วยความเพียรพยายาม แม้จะใกล้หมดแรงเต็มทีแล้วก็ยังอดทนว่ายต่อไป ด้วยความคิดที่ไม่ยอมแพ้และสิ้นหวัง...ในที่สุดขาก็ไปพบอะไรแข็งๆ เข้า กบผอมจึงใช้กำลังที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด เหยียบสิ่งที่แข็งๆ กระโดดออกมาจากถังนมได้... ที่แท้เป็นเพราะขณะที่กบผอมกำลังว่ายในถังนมด้วยความเพียรพยายามอย่างยิ่งยวดอยู่นั้น มันได้กวนนมในถังให้กลายเป็นก้อนเนยในที่สุด และอาศัยเนยนั้นในการกระโดดออกมา.. |
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
- กบอ้วนต้องตายเพราะ ความเชื่อว่าตัวเองจะไม่รอด ซึ่งนำมาซึ่งการขาดความพยายามและอดทน
- ส่วนกบผอมรอดชีวิตมาได้ เพราะความเชื่อและความเพียรพยายามไม่สิ้นสุด จนปาฏิหาริย์เกิดขึ้นได้
เรื่องนี้ ในหลวงของเรา ได้พระราชทาน "พระมหาชนก" ซึ่งปรารภความเพียร....ตอนที่พระมหาชนกเรือแตก พวกเหล่าเสนาอำมาตย์ ต่างยอมแพ้และจมน้ำตาย แต่พระมหาชนกไม่ยอมแพ้ มีความเพียร แหวกว่ายลอยคออยู่ในทะเลอยู่ถึง ๗ วัน จนสลบไป และมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น เทวดามาช่วย คือ มณีเมฆขลามาอุ้มพระมหาชนก พาไปส่งที่ฝั่ง....
อนึ่ง "มนุษย์เรา คิดอย่างไร ก็เป็นเช่นนั้น" ดังนั้นเราจงตั้งใจ
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราจะก้าวเดินไปข้างหน้าเพื่อแสวงหาความสุขในตัวเอง สร้างความรักความเมตตาในตัวเอง และแผ่เมตตานั้นให้เพื่อนมนุษย์ เพื่อความสงบสุขของสัตว์โลกทั้งหลาย |
 |
|
มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์ |
