ไม่รู้สึกเหนื่อยเลยที่ต้องเตรียมการให้ลูกศิษย์ได้รับในสิ่งที่ดีๆ

ปีการศึกษา 2551 นี้ ทางหลักสูตรได้มีการเตรียมนักศึกษาพยาบาลชั้นปี1 ให้มีความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองเหมือนที่เคยปฏิบัติ แต่มีความต่างเพราะผู้เตรียมมีโอกาสได้เข้าพัฒนาตนในการเป็นกระบวนกร จิตตปัญญาศึกษา ทำให้เกิดแนวคิดในการพัฒนาจิตวิญญาณของนักศึกษา ประจวบกับได้อ่านหนังสือพยาบาลไร้หมวกของคุณหยดน้ำ แล้วรู้สึกประทับใจในการทำงานของเธอ รวมทั้งวิธีการคิด จึงอยากให้ลูกศิษย์ได้รู้ได้เห็นด้วย จึงปรับวิธีการโดยก่อนทำกิจกรรมได้ให้นักศึกษาผ่อนคลาย นั่งหลับตา ทำตัวให้สบายๆ และเปิดเพลงขลุ่ยทิเบตบรรเลงเบาๆ ในขณะเดียวกันพูดให้นักศึกษาจดจ่อกับลมหายใจเข้าออก ที่ปลายจมูก จะหลุดไปก็ไห้รู้ว่าเผลอหนอ แล้วกลับมาจดจ่อใหม่ ทำเช่นนี้ประมาณ 10 นาที

ผลปรากฎว่านักศึกษาสงบ และผ่อนคลาย นักศึกษาบางคนออกมาเล่าว่าไม่เคยคิดว่าตนเองจะสงบได้ดีเช่นนี้มาก่อน รู้สึกปลื้มมากที่เป็นไปตามเป้าหมาย หลังจากนั้น ให้นักศึกษาอ่านเรื่องเล่าของคุณหยดน้ำ มีชื่อเรื่องว่าต่อบุญให้แม่ และให้อภิปรายถึงบทบาทของพยาบาล การให้คุณค่าของพยาบาล รวมถึงประเด็นอื่นๆ ตามที่กลุ่มสัมผัสได้ เน้นให้นักศึกษาอ่านโดยใช้ใจเข้าไปสัมผัส  ได้ผลดีมาก 

นักศึกษารู้จักวิชาชีพพยาบาลมากขึ้น ซาบซึ้งในคุณค่า หลายคนตั้งปณิธานว่าจะเป็นพยาบาลที่ดีเยี่ยงคุณหยดน้ำ และมีอีกหลายคนสัมผัสได้ถึงความกตัญญูของลูก และลูกสะใภ้ที่มีต่อผู้เป็นแม่ และย้อนกลับมามองตนว่าจะเป็นลูกที่กตัญญูให้มากยิ่งขึ้น ไม้รู้สึกเหนื่อยเลยที่ต้องเตรียมการเพื่อให้ลูกศิษย์ได้เรียนรู้ในสิ่งดีๆ เพราะเขารับได้ นักศึกษาปี1 เหมือนผ้าขาว เขาเป็นผู้ที่มีจิตใจบริสุทธิ์ ปลื้มมาก จึงอยากประกาศให้เพื่อนๆรับรู้