บทเรียนจากการเดินทาง

ในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ก็กลับบ้านที่เพชรบุรี  แต่เนื่องจากน้ำมันแพงเหลือเกิน ดีเซล ลิตรละ 44.84 บาท  ขับรถยนต์จากปราจีนบุรีถึงเพชรบุรีต้องใช้เงินในการเติมน้ำมันประมาณ  2,500 บาท  จึงเปลี่ยนวิธีกลับบ้านโดยรถประจำทาง ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไป- กลับ ประมาณ 500-600 บาท นอกจากประหยัดเงิน  และช่วยชาติประหยัดพลังงานแล้ว ยังทำให้ได้มีโอกาสพบปะผู้คนได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์ซึ่งกันและกัน

ซึ่งบทเรียนแต่ละสัปดาห์ก็ได้รับการปรับเปลี่ยนไปอย่างไม่สามารถกำหนดเนื้อหา หลักสูตรได้ แต่ประโยชน์ที่ได้รับคุ้มค่าเป็นอย่างมาก เพราะไม่ต้องลงทุนอะไรเลย  ใช้เพียงคำพูด  มนุษย์สัมพันธ์ที่ดีระหว่างกัน และเลือกที่จะเก็บเกี่ยวความรู้ซึ่งกันและกันแค่นั้นเอง

            สำหรับอาทิตย์นี้ ได้มีโอกาสเจอกับน้องผู้หญิงคนหนึ่ง  แรก ๆ ไม่ได้คุยกันเพราะดูเหมือนจะประมาณว่าคนละสไตล์  เราเหมือนครูอาวุโส  แต่น้องคนนี้ดูเป็นวัยรุ่นสมัยใหม่  แต่ในที่สุดด้วยความเป็นครู ก็อดเป็นฝ่ายพูดคุยและถามก่อนไม่ได้  หลังจากนั้นก็เลยกลายเป็นว่า โลกที่เราคิดว่าไม่เหมือนกัน กลายเป็นถูกผสานเป็นเรื่องเดียวกันได้นี่กระมังถึงมีคำพูดที่ว่า “อย่ามองคนที่เปลือกนอก”

            น้องคนนี้เป็นคนกรุงเทพฯ มาอยู่กับครอบครัวที่ปราจีนบุรี  แต่ทุกพฤหัส- อาทิตย์  ต้องกลับไปกรุงเทพฯ เพราะทำกิจการเกี่ยวกับเรื่องของงานประดิษฐ์และมีร้านจำหน่ายอยู่ที่สำเพ็ง  สิ่งที่ทำ ได้แก่ งานปั้นจากดินหอม  สบู่ การบูรหอมที่ทำเป็นรูปสัตว์และผลไม้  และงานประดิษฐ์อื่น ๆ อีกหลายชนิดตามความต้องการของตลาดและผู้บริโภค 

ส่วนใหญ่ก็จะเป็นผู้มาซื้อวัตถุดิบ และสินค้าตัวอย่าง เพื่อไปจัดสอนตามโครงการต่าง ๆ ของภาครัฐและเอกชน  ซึ่งก็ตรงกับใจของเราพอดี เพราะกำลังมองหาคนที่มีความรู้ในเชิงทฤษฎี และมีทักษะในการปฏิบัติเพื่อไปเป็นวิทยากรสอนอาชีพเสริมรายได้ให้กับประชาชนในอำเภอบ้านสร้าง

ได้พูดคุยกันจึงรู้ว่า  น้องจบด้านศิลปกรรมมา เคยเป็นอาจารย์สอนพิเศษอยู่ที่ ม.

บูรพา  เคยเป็นวิทยากรสอนศิลปประดิษฐ์ให้กับหลาย ๆ หน่วยงานใน กทม. และเคยเป็นวิทยากรให้กับ กศน.ในกรุงเทพฯ ด้วย  จึงไม่เป็นเรื่องยากที่จะทำความเข้าใจกัน 

หลังจากนั้นเราก็แลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกันในเรื่องของหลักสูตรแต่ชิ้นงาน เช่น วัตถุดิบ  วิธีเรียน  ชิ้นงาน  ตลาด โดยมุ่งประโยชน์ที่ผู้รับบริการจะได้รับสูงสุด คือ สามารถใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์และสร้างรายได้ให้แก่ตนเอง  ทั้งนี้ก็ต้องแล้วแต่ความตั้งใจของผู้รับบริการแต่ละคนด้วย  เพราะทุกคนคงไม่ได้ประสบความสำเร็จจากการเรียนจนไปสร้างอาชีพได้เหมือนกันทุกคน 

            บทสรุปของสัปดาห์นี้  ก็คือ ได้วิทยากรสอนวิชาชีพที่ค้นหามานาน (เหตุที่ค้นมานานก็เพราะว่า วิทยากรส่วนใหญ่จะสอนได้คือปฏิบัติได้  แต่เขียนหลักสูตรและทำแผนการสอนไม่เป็น เพราะไม่ได้เรียนมาโดยตรง เป็นวิทยากรแบบภูมิปัญญา หรือบางคนภูมิรู้สูงแต่ถ่ายทอดไม่เป็น คือหลักการดีและปฏิบัติไม่ได้  ก็ไม่สามารถจัดกิจกรรมร่วมกับผู้เรียนได้อย่างมีความสุข) 

บทเรียนจากการเดินทางครั้งนี้ จึงนับว่าเป็นอีกบทหนึ่งที่จะสร้างประโยชน์ให้กับชาวบ้านสร้างได้พอเพียงกับความความต้องการทั้งผู้ให้และผู้รับ..........