" ความบันดาลใจ จาก เด็ก เด็ก "

 

      ชั่วโมง อ่านบทกวี  บอกเด็กๆว่า ให้ดูหนังสือบทกวี เล่มๆเก่ามาอ่าน ดูว่า รุ่นพี่

เขาเขียนแบบไหน รูปแบบสั้นๆ ง่ายๆ

 

     บทกวี ที่ไม่ซับซ้อน เขียนตามความรู้สึก เป็นรูปแบบของการเริ่มต้น ที่ให้ กล้า ที่เราจะแสดงความ

รู้สึก เพราะ บางที เราไม่กล้า แสดงความรู้สึกที่แท้จริงและทันที ทันใด เพราะ ต้องติด รูปแบบของการ

เขียน      กับเด็กๆ รู้สึกอย่างไร  พูดอย่างนั้น  เขียนแบบที่รู้สึก จะง่ายที่สื่อ

 

                            

        บทกวี ที่รุ่นพี่เก่าๆเขียน ก็เขียนแบบตลกๆ เขียนจากการมองธรรมชาติ เขียนตรงๆ ใช้คำสั้นๆ

 

 

                                                       

 

             เด็กๆ เลือกบทกวี ของรุ่นพี่ มาอ่าน  บทนี้ ไม่ได้เห็นนานแล้ว ของ อุบล   สีดำ  เด็กจาก

ศรีสะเกษ   เล่มนี้ เป็นหนังสือเล่มบาง ที่ พี่หน่อง ( คุณยุทธศักดิ์  จุลพลเสถียร - ครูสอนละครใบ้ให้

เด็กรักป่า และ อบรมทำหนังสั้นให้กับนักศึกษาอิสานใต้ ในค่ายที่นี่ เช่นกัน ) ได้คัดเลือกมาจาก

สมุดบันทึกของเด็กๆ มารวมไว้ในเล่ม แจกในงาน แสดงงาน " นามบัตรของฉัน "   ที่ร้านนายอินทร์

 เมื่อปี 2538   พี่หน่อง เขียน บนปก หน้าใน ว่า    "  ความบันดาลใจ จาก เด็ก เด็ก " 

 

             เมื่อวาน ก็นำไปอ่านออกอากาศในวิทยุชุมชน  .....บทนี้ เด็กที่เขียน เฝ้ามองใบไม้  ดู

ลักษณะ    อาการ    สี    การพัดพาไปตามลม     และหล่นลงที่พื้น

 

              หลายคนมีมุมมอง ที่ไม่เหมือนกัน สิบคนก็สิบแบบ

 

             และที่น่าทึ่ง  ว่า อุบล  สีดำ  มองว่า ใบไม้  ...หล่นลงพื้น อย่างนอบน้อม  ก่อนล้มลงพื้น

ดิน    ใบไม้ค่อยๆ   ลดระดับการลง    กราบดิน    กราบแล้ว    กราบอีก