
(ห้อง814 ภาพภายนอกภายใน ที่พำนักระหว่างเรียนที่โข่งวิทยา)
ขึ้นบ้านใหม่ โอ๊ะ ไม่ใช่สิ เรียกให้ถูกต้องบอกว่า”ขึ้นห้องใหม่” คนกรุงบางส่วนจะอยู่คอนโดที่สร้างเป็นแท่งสูงแบ่งซอยออกเป็นห้องๆให้เช่าซื้อ เรียกว่ามนุษย์นกกระจอกน่าจะได้ เพราะรวมกันอยู่เป็นช่องๆ ผมก็เพิ่งมีประสบการณ์เรื่องนี้ครั้งแรกในชีวิต ..ป้าจุ๋มไปรับที่ดอนเมืองมายัง”สุวิมลและบุตรแมนชั่น” ที่ลุงเอกเช่าให้นักเรียนโข่งจากต่างจังหวัดได้พักกัน ผมอยู่ห้องเดียวกันกับท่านอัยการชาวเกาะ คราวก่อนหนีเรียน เพิ่งมาครั้งแรกจึงสำรวจรอบห้องรอบริเวณ รวมทั้งภูมิทัศน์โดยรวม เป็นอาคารสร้างใหม่เอี่ยม เรียกว่าพวกเราเข้ามานอนเป็นกรุ๊ปแรก

(ถ่ายภาพห้องเรียนโข่งวิทยา มาอวดผู้อุปการะคุณ)
ผมเป็นคนประหลาด นอนไม่เป็นเวล่ำเวลา จึงปรึกษากับเพื่อนบุญธรรมว่า..อย่ากระนั้นเลย..เราหาห้องใหม่อีกห้องดีกว่า ท่านอัยการจะได้พักผ่อนไม่นอนสะดุ้ง โทรไปถามได้ความว่า..มีห้องติดกันกว้างกว่าห้องอัยการเสียอีก อ้าว..แบบนี้ก็เข้าทางเราสิ ป้าจุ๋มโทรเจรจาภาษาดอกไม้ จากราคาห้องละ5,000บาท ลดเหลือ4,500บาท แพงกว่าห้องท่านอัยการ200บาท แหมดีใจเหมือนลิงได้กล้วยเชียวแหละ..ห้องน้อยคอยรักของครูบานี่นะ..ลูกหลานคนไหนมากรุงเทพฯก็มานอนกลิ้งได้ที่ห้อง814

(รีบกลับมาปิดค่ายเยาวชนเศรษฐกิจพอเพียง-ลูกหลานแซ่เฮมาลุยคอย)
เป็นห้องโล่งๆ (นี่แหละหนาไม่มีกล้องต้องเล่าเสียหน่อย) มีตู้เสื้อผ้า ตั่งตั้งทีวี มีห้องน้ำ โต๊ะเครื่องแป้ง เตียงกับฟูก มีแอร์ และช่องเสียบสายแลนอินเตอเน็ต ได้ห้องแล้วก็บุกห้างคาร์ฟูที่อยู่ใกล้ๆนั้นสิครับ งานนี้ป้าลุยแบบแม่บ้านมืออาชีพเดินฉับๆไปจุดที่ขายเครื่องนอน เลือกผ้าปู หมอน ผ้าห่ม เห็นอะไรที่จำเป็นใช้ก็เลือกๆๆใส่รถเข็น ได้ของต้องประสงค์แล้วก็บึ่งรถเข้าบ้าน เอาให้แม่บ้านซักอบในบัดเดี๋ยวนั้น

(ภาพยังไม่แจ่ม แต่บรรยากาศจ๊าบสุดๆ)
ระหว่างรออบผ้าแห้ง ป้าก็พาทัวร์บ้านใหม่ที่สร้างจวนจะเสร็จ พาชมห้องโน้นห้องนี้เห็นแล้วก็ทึ่งในการออกแบบ ผมเดินตามไปชมไปจากรอบบ้านขึ้นไปชั้น1-2-3 เห็นแล้วก็ทึ่งและภูมิใจกับเพื่อนรักมีที่พำนักที่สง่างามมากๆ บ้านหลังนี้สร้างจากความฝันที่ยาวนานถึงยี่สิบกว่าปี นับตั้งแต่..
ส่งลูกไปเรียน
จากอนุบาล - ปริญญา
ลูกสาวคนกลางเรียนมาทางด้านสถาปัตย์
คุณพ่อเชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมศาสตร์
เมื่อทุกอย่างดำเนินมาจนถึงจุดพอดี สมาชิกในครอบครัวระดมความคิดช่วยกันถอดแบบความฝันมาแบ่งปันหลังยังบ้านที่สง่างามหลังนี้ แบบโดดเด่นหลังเดียวในโลก วัสดุอย่างดีช่างฝีมือเยี่ยม ค่อยๆสร้างด้วยความประณีตบรรจง ผมคิดว่าเรือนรักป้าจุ๋ม ไม่น้อยหน้าบ้านสวยที่เห็นในนิตยสาร-บ้านและสวน-มันรวมทุกสิ่งทุกอย่างเข้าด้วยกันได้อย่างกลมกลืน ..เจ้าบ้านพาชม ตาประกายแต่งแต้มด้วยยิ้มแห่งความภูมิใจ เขาพาชม เราก็พบกับความชื่นชม
..งานขึ้นบ้านใหม่ป้า..จะพาชาวเฮฮาศาสตร์มาสนุกกันที่นี่ แจกกอดให้ระเบิดเทิดเทิงไปทั้งย่านปากเกล็ด เตรียมตัวไว้นะตาหวาน ได้ยินเสียงนกหวีดเมื่อไหร่ขอให้ไฉไลพร้อมหน้า
เมื่อเย็นมีเจ้ามือเลี้ยงอาหารญวน ลุงเอก ป้าจุ๋ม ท่านอัยการ ผม และเจ้ามือใจดี ชาวเฮฮานี่นะครับ เจอหน้ากันคุยกันสนุกแล้วยังเจริญอาหารอีกด้วย สั่งมากี่ชุดๆเรียบร้อยและราบรื่นอยู่ในกระเพาะ ..ท่านอัยการบอกว่า เจ้าภาพจงเจริญ!!
กว่าจะแกะออกจากอารมณ์ชื่นมื่น
พนักงานภัตตาควรยืนตาละห้อยคอยเก็บของ
เป็นโต๊ะสุดท้ายที่เม้าท์กระจาย..
ท่านอัยการสังเกตเห็น
อ้าว! ทั้งร้านมีแต่เรา
ถ้าไม่เช่าหรือเซ๊งร้านต่อ ก็ควรจะจ่ายตังส์ไปได้แล้ว
เอวังก็มีด้วยประการละฉะนี้ละขอรับ อิ อิ ..

(ลองกล้อง กว่าจะคล่อง คงอีกนาน)
พ่อ ใบ้หวยแต่เช้าเลยนะคะ
คิดถึงค่ะ....
ผมเหล่ๆตั้งแต่เหลือ ๒ โต๊ะแล้วครับ
แต่หัวข้อที่เรายกขึ้นมาเม้าท์กัน ถ้าเป็นชาวเฮฮาศาสตร์ขนานแท้มีหรือจะไม่ฟัง อิอิ
พอเห็นโต๊ะรองบ๊วยลุกขึ้นไป แต่เรายังไม่มีท่าทีว่าจะลุกขึ้นผมหันไปมองรอบร้าน เริ่มเห็นพนักงานเปลี่ยนเครื่องแต่งกาย และเหลือคนเพียง ๑-๒ คน หันไปดูข้างนอก น้องๆพนักงานเขานั่งกันที่ขอบฟุตบาตกันสลอน ก็เลยบอกพวกเรา ไม่งั้นสงสัยสว่างกันที่ร้านอาหารเวียดนามนั่นแหละ อิอิ
ต้องขอขอบคุณเจ้าภาพด้วยเพลงๆนี้ครับ "ขอให้เจ้าภาพจงเจริญ แล้วเชิญพวกผมมากินใหม่ สำหรับวันนี้ก็ขอขอบใจ ยิ่งเชิญคราวใหม่ขอให้เจ้าภาพยิ่งเจริญ"
อ้อ ไม่ต้องไปหาฟังที่ไหน ผทแต่งเอง อิอิ
+ สวัสดียามเช้าค่ะท่านพ่อ & ท่านตา ครูบา...
+ เช้านี้..มาเยี่ยมห้อง 814 ของพ่อครูบาค่ะ...
+ ดีนะนี่...ไม่ใช่ห้องเบอร์ 5 ...แบบสาญัณห์ สัญญา
+ แฮะ ๆ มีแซวนิดหนึ่งค่ะ....
เย้เย้ พ่อขา...แบบนี้เหมยหนิงก็มีที่กลิ้งใหม่อีกแล้วสิคะ
ท่องไว้ ท่องไว้ ห้อง 814 ”สุวิมลและบุตรแมนชั่น” ใช่ไหมคะ อิอิ
ช่องเสียบสายแลนอินเตอเน็ท
....
สำคัญสุด ๆ เลยใช่ไหมครับ
ส่งข่าวถึงจิ๊บ
เด็กๆเป็นไงบ้าง งานยุ่งไหม?
เข้าห้องเรียนแล้วครับ
อยากเห็นจังครับ ครูฯ
ยินดีกันกับจุ๋มกับครูฯด้วยครับ
สวัสดีครับ
ด้วยความระลึกถึง ครับ
อยู่ใกล้บ้านป้าจุ๋ม มาเมื่อไหร่พร้อมเฮฮาเมื่อนั้น
ห้องไฮโซโก๋แก่ยินดีต้อรับ อิอิ
สวัสดีครับ พ่อครูบา
แสดงความยินดีด้วยครับคุณพ่อ
วันนี้ว่าจะไปหาท่านพ่อกับพี่แผ่นดินแต่ติดงานกิจกรรมเด็กๆ ครับ
31-ก.ค.-1-2-ส.ค. อยู่ กทม.-เข้าโรงเรียนโข่งวิทยา ครับ !
อิอิ..ท่านครูบาปั๊มกุญแจแจกลูกหลานไว้เยอะๆได้เลยครับ เกรงว่าจะไม่มีเวลานอนน่ะซี... ดูซิเข้าคิวจองกันแล้ว..อิอิ ไม่มากรุงเทพฯบ้างก็แล้วไป...
* ก๊อก ๆ ๆ ห้อง 814 รึคะ เอาน้ำพริก ไข่เจียว มาส่งค่ะ
* ... พร้อมไอติมไข่ต๊อก ... เป็นเครื่องบรรณาการค่ะ
....
ฝากคุณแผ่นดิน ไปกอดดกลมม พ่อครูแล้วนะคะ 20 นาที
เห็นชื่อ แมนชั่น ก็รู้ว่า บริการระดับท่านเจ้าคุณแน่ๆ ?คะ
.... นึกถึง สนง. กม. และทนายความท่านอัยการชาวเกาะและบุตร ... กระนั้น ....
** ฝันดีนะคะ พ่อครูขา ...
....
เอ่อ...แล้วสุวิมลและบุตรแมนชั่นนี่อยู่ ตรงไหนของกรุงเต๊ปคะ
(แบบว่า บ้านนอกมากค่ะไม่ได้ไปกรุงเต๊ปมาเกือบ 6 ปีแล้ว...อิอิ)
สวัสดีค่ะครูบา
วันนี้หนูเข้ามาหาไข่นกยูง...
แต่หนูเจอแต่ไข่นกยูงต้ม แต่ว่าอยากเจอไข่นกยูงดิบๆอยากให้ครูบานำมาลงบนบล็อกได้ไหมคะ.
ขอขอบพระคุณล่วงหน้าด้วยนะคะ