นักเรียนจิตอาสา

โครงการของโรงเรียน

  เมื่อเดือนที่แล้วได้ไปฟังผู้อำนวยการโรงเรียนชุมชนชลประทานรังสรรค์  อำเภอสามเงา  ได้พูดถึงการจัดทำโครงการเกี่ยวกับการส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรมของนักเรียนที่ทำให้ผ่านการประเมินของ สมศ.ในระดับดีมาก  ฟังแล้วก็รู้สึกชื่นชมเพราะมีกระบวนการทำงานที่ต่อเนื่องและเป็นปกติ มีการฝึกให้นักเรียนมีจิตอาสาไปช่วยเหลือผู้ป่วยที่โรงพยาบาล  มีการนำนักเรียนไปมอบข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นแก่ผู้ยากไร้ในหมู่บ้าน  มีการพานักเรียนไปทำบุญทุกวันพระ   เป็นต้น  เมื่อสัปดาห์ที่แล้วได้พบเห็นนักเรียนซึ่งมานั่งคอยอยู่แถวหน้าตึกผู้ป่วยที่โรงพยาบาลของอีกอำเภอหนึ่ง  นั่งดูอยู่ก็แปลกใจ  เพราะเมื่อคนป่วยนั่งรถเข็นมา นักเรียนก็นั่งดูกันอยู่เฉย ๆ  เมื่อญาติพาผู้ป่วยขึ้นรถกลับบ้าน นักเรียนก็เข้าไปเข็นรถผู้ป่วยไปเก็บเข้าที่ที่หน้าตึก  เลยถามนักเรียนว่ามาทำอะไรกัน  นักเรียนบอกว่าเป็นนักเรียนจิตอาสาของโรงเรียนแห่งหนึ่ง  ถามไปถามมาก็ได้ทราบความจริงว่า นักเรียนกลุ่มนี้ได้ดื่มสุรากันในโรงเรียน  คุณครูก็เลยให้มาทำความดีที่โรงพยาบาลเพื่อไถ่โทษ  เลยไม่ต้องแปลกใจเลยว่าโครงการจิตอาสาที่ได้เห็นอยู่ไม่ได้เกิดจากความเต็มใจของนักเรียน  ผู้ป่วยนั่งรถเข็นมาก็ยังไม่อยากเข้าไปช่วยเหลือเพราะกลัวติดโรค    ที่อุตส่าห์ไปเก็บรถเข็นนี่ก็นับว่าดีแล้ว  คุณครูจะทราบไหมหนอว่านักเรียนเขารู้สึกอย่างไร  โครงการจิตอาสาที่ทำอยู่มันใช่แล้วหรือ  สามารถแก้ปัญหานักเรียนดื่มสุราในโรงเรียนไม่ให้เกิดขึ้นได้อีกหรือไม่  คงจะมีอีกหลาย ๆ  โครงการที่โรงเรียนพยายามทำแต่ไม่เข้าใจวัตถุประสงค์อย่างลึกซึ้ง  การกระทำจึงได้แต่เปลือก ๆ หรือได้แค่ชื่อโครงการ  แต่เนื้อในกลับไม่ใช่