สิ่งที่ผ่านพ้นล่วงแล้วถือว่าเป็นอดีตแล้วเมื่อใช้เวลาเป็นตัวกำหนด ดังนั้นทุกวินาทีของคนเราจึงมีอดีตอยู่มากมาย แม้กระทั่งที่ฉันได้กดแป้นพิมพ์สิ้นสุดทีละตัว อดีตก็ได้ปรากฏกายขึ้นมาแล้ว อดีตจึงเปลี่ยนไม่ได้อีกแล้วเพราะมันกลายเป็นของที่ตายไปแล้ว การนำเรื่องของอดีตมาพูด ณ ปัจจุบัน มันก็ไม่ใช่อดีตอยู่นั่นเอง มันเป็นปัจจุบัน ณ เวลาที่กำลังพูด แล้วไยจึงไปให้ความสำคัญกับอดีตกันมากนัก

วันดีที่สุดวันหนึ่งในชีวิตของฉันได้ผ่านไปแล้ว   สิ่งที่ผ่านพ้นล่วงแล้วถือว่าเป็นอดีตแล้วเมื่อใช้เวลาเป็นตัวกำหนด ดังนั้นทุกวินาทีของคนเราจึงมีอดีตอยู่มากมาย แม้กระทั่งที่ฉันได้กดแป้นพิมพ์สิ้นสุดทีละตัว อดีตก็ได้ปรากฏกายขึ้นมาแล้ว  อดีตจึงเปลี่ยนไม่ได้อีกแล้วเพราะมันกลายเป็นของที่ตายไปแล้ว การนำเรื่องของอดีตมาพูด ณ ปัจจุบัน มันก็ไม่ใช่อดีตอยู่นั่นเอง มันเป็นปัจจุบัน ณ เวลาที่กำลังพูด แล้วไยจึงไปให้ความสำคัญกับอดีตกันมากนัก อดีตที่มีมากมายนั้นเกิดจากปัจจุบันขณะที่หมุนเร็วมากๆๆๆ การตระหนักรู้ตรงนี้กระมังที่ทำให้องค์พุทธะสอนสั่งเสมอมาว่า ให้ฝึกตนอยู่กับปัจจุบันขณะให้ทัน เพื่อไม่ให้เกิดความหลง หลงในที่นี้ฉันหมายถึง หลงเวลาค่ะ

 

ณ วันนี้ฉันเข้าใจซึ้งแล้วว่า ชีวิตที่สั่งสมมาของตนเองนั้นแปลก แปลกตรงที่ฉันเคยพยายามเปลี่ยนแปลงอดีต และใช่ว่าจะเป็นฉันเพียงคนเดียวที่มีพฤติกรรมเยี่ยงนี้ หลายๆคนที่อยู่รอบข้างก็เป็นเช่นเดียวกัน พยายามที่จะแก้ไขอดีตโดยลืมไปว่าไม่มีใครเปลี่ยนแปลงมันได้ 

 

ฉันเพิ่งตื่นรู้ความหมายของการกระทำของตนเองว่า เมื่อลงมือทำอะไรบางอย่างที่ในอดีตทำได้ไม่ดีแล้วพยายามที่จะทำอะไรๆให้ดีขึ้นนั้น เมื่อลงมือทำ  ระหว่างทำ วางมือจากการทำ แต่ละขณะ ณ เวลานั้นเป็นเรื่องปัจจุบันขณะ หาใช่การแก้ไขอดีตไม่  แล้วก็ได้เรียนรู้ว่า เวลาของปัจจุบันขณะและอดีตนั้นมันเหลื่อมซ้อนกันอยู่นิดเดียวจนเกือบจะเกิดขึ้นทันทีพร้อมๆกัน   

 

การรับรู้และเรียนรู้นี้ทำให้ฉันสามารถปล่อยวางเรื่องราวที่เคยมองมุมลบลงได้ง่ายอย่างมากมาย  ในขณะปล่อยวางนั้นฉันก็พบว่ามุมบวกที่เคยมองไม่เห็นกลับแจ่มชัดขึ้นมาให้มองเห็นได้อย่างง่ายๆโดยไม่ต้องพยายาม  

 

ประสบการณ์นี้มันสอนฉัน การที่เราติดกับกับอดีต เป็นเพราะเราไม่รู้จักปัจจุบันขณะ เป็นเพราะเราไปยึดว่าอดีตคือปัจจุบันขณะ ถ้าเรารู้จักปัจจุบันขณะ ธรรมชาติจะแสดงตนชี้ทางสว่างให้เราเดินออกจากกับดักของอดีต จึงอยู่ที่ใจเราว่า ยังอยากหยิบอดีตนั้นมาเป็นกับดักตัวเองหรืออยากจะปล่อยวางกับนั้นลง  ในวันนี้จึงมาชวนให้กัลยาณมิตรทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมเยียนฝึกการปล่อยวางอดีต และฝึกตนในการตามปัจจุบันขณะให้ทัน เพื่อนำตนออกจากกับดัก หรือ เพื่อละวางไม่หยิบมาเป็นกับดักตัวเองค่ะ

 

6 กรกฎาคม 2551